Maandelijks archief: mei 2011

Waarom eten ze in Italië pizza ?

Standaard

Ciao Tutti,…. Zeg ik, om maar eens met de deur in huis te vallen. Ik hou van de Italiaanse keuken. Het is niet lang geleden dat we in Italië zijn geweest. Het zuiden was een en het noorden worden door ons regelmatig eens een weekje bezocht. Vooral Napels en de Cinque Terre waren prachtig. Matera Basilicata. Het Comomeer en het Gardameer. Maar de Veneto is ook schitterend. Alles in Italië vinden we mooi. Matera Basilicata was een totale ontdekking, wat een oudheid bij elkaar. Waar ik verliefd op kan raken zijn de helder blauwe zee, de geuren en kleuren op de markt, de huizen in de zon. De bloemen en de planten gewoon op straat. De warmte op het grote plein van de stad en de terrassen vol mensen. De winkeltjes met spullen  en de wijnen.  Iedereen kwebbelt en is relaxed. We houden van Italie. Gelukkig hebben we een Italiaanse schoonzoon, die weet alles van Italiaans koken. Die vraag ik dus de oren van het hoofd, want hij is kok. Hoeveel geluk kan iemand, die van Italiaans koken houdt,  in het leven hebben. Hier vindt u een leuk artikel over Italië, en waarom ze daar pizza eten. 

“..L’Italia e un paese senza gli Italiani..”

waarom-eten-ze-in-italië-pizza

Waarom eten ze in Italië pizza ?

..L’Italia e un paese senza gli Italiani.. zegt de eigenaar van ons vaak bezochte Italiaanse restaurant vaak, als we een praatje maken. En daarmee bedoelt hij dat Italie een land zonder “echte” Italianen is. Ongeveer 100 jaren geleden werden de verschillende stads-staatjes tot één koninkrijk samengevoegd. De stads-staten als Rome, Napels, Venetië en Florence hebben hun stempel op “de” Italiaanse keuken gezet.  Toscane of Sardinië.

Regionale verschillen in de Italiaanse keuken. 

Toch zijn , zelfs vandaag de dag, de regionale verschillen nog erg sterk. En dat merk je ook sterk in hun keuken. In Nederland weet iedereen ook wel dat Limburgsche Vlaai een echt streek product was. In de Italiaanse taal is er het woord  “campanilismo”, wat betekent dat iedere burger trots is op de kerktoren in zijn geboortestad, en die zo mooi vindt dat er voor hem niets mooiers bestaat. Deze instelling heeft zich zeer positief ontwikkeld voor de Italiaanse keuken. In veel families wordt er volgens oude tradities gekookt.

De inwoners van dezelfde regio zworen bij de hun geweldige grondsoort, en die van de buren was maar niks. En welke gerechten daarom het allerlekkerste zijn, daarover wordt in alle regionen heftig gediscussieërd. Zodoende heeft de culinaire sektor zijn veelvoud gekregen en ook behouden. Dit is niet in veel landen hetzelfde. Bijvoorbeeld de markten, ; Op Sicilië is  het bereiden van ( Siciliaanse aubergines) delicate groenten recepten een lust voor hart en bloedvaten. De benodigdheden ervoor zijn op het hele eiland rijkelijk te krijgen, en dit ook het hele jaar door!

De markt in Italië

markt-in-italië

“Op de markt in Italië” is een leuke ervaring.

Nergens in Italië zijn de markten zo kleurrijk, geurig en vol mensen als hier. Je kunt zoveel bezienswaardigheden bekeken hebben,als je niet op de markt geweest bent, dan heb je het land niet gezien! Monreale en Cefalu en Selenunte zijn erg mooi! Maar zonder de markten heb je het hart van de siciliaanse kultuur gemist.  Daar kan ik als een kind in een speelgoedwinkel of snoepjeswinkel genieten. Het is erg jammer dat ik niet goed Italiaans spreek.

In salades (SALADE MET VERSE KRUIDEN) maken de ingrediënten het recept af. Daarmee bedoel ik dat ik in de kast altijd een dure fles olijfolie heb staan. Voor gewoon koken is dat niet nodig, maar voor de salades maakt het een groot verschil. Ook de kaas. Als je iets lekkers hebt gekookt, is het haast een doodzonde om daar de “parmezaanse kaas” uit de rode bus over te gooien. Daarmee verniel je de smaak. Kaas moet je ook niet met zo’n fijne rasp bewerken.Maar maak lekker grote grove krullen met een mini kaasschaaf of een madoline.

Ook de verse kruiden maken een recept van “lekker” naar “sprankelend”. Kijk, in gewone gekookte gerechten kun je best gedroogde kruiden doen. Maar in de salades gaan  alleen verse. Ooit heb ik bij een tuincentrum potplanten gekocht. Majoraan, thijm, oregano, rozemarijn en salie. Die heb ik in een hoekje van de tuin gewoon in de grond gepoot. En nu kan ik handenvol verse kruiden zo uit mijn tuin halen. Wat een weelde! En de bijen zijn blij met de bloemen ervan. Lees de rest van dit bericht

De Nederlandse Keuken

Standaard

Over Chinees eten en Chinese restaurants in Nederland. In de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog was soberheid de norm. In alles, maar zeker ook in ons eten. Het menu was in de regel te overzien : veel brood, gekookte aardappelen, groente van het seizoen, en vlees alleen voor wie geld óver had. Uit eten gingen alleen de echte rijken. Het gemiddelde huishouden had maar weinig te besteden en wie wel geld had was in zijn aankopen beperkt door de voedselschaarste, want nog tot begin jaren vijftig stonden veel levensmiddelen nog op de bon. De meeste Nederlanders hadden nog nooit een champignon geproefd, laat staan spaghetti of een hamburger. Toen kwamen er de Chinese restaurants, we vonden het geweldig. Veel eten voor weinig geld. Hier vindt u een leuk en informatief artikel over hoe de Chinese restaurants in Nederland kwamen. En hoe, door de eeuwen heen, de Nederlandse keuken tot stand is gekomen. 

Een Chinees restaurant was bijzonder en exotisch lekker 

Toen ik vroeger nog als juffie voor groep 3 stond, vond ik het geweldig om de kinderen, onder andere, te leren lezen en schrijven. Dus had ik ooit eens een stapeltje papieren bordjes gekocht, om de kinders hun favoriete eten te laten uitbeelden. Door middel van kleien, tekenen, plakken-en-knippen of wat ze maar leuk vonden. Met als tekst eronder wát het gerecht moest voorstellen. En daarna moesten ze er iets over schrijven.  Die tekst werd er dan keurig onder gehangen, en alles ging naar de tentoonstelling. In de grote hal.  Ik had veel boerenkinderen in de klas. Opgevoed met aardappelen en boontjes, bloemkool en een gehaktbal. Als traktatie een keer kip met opgebakken aardappelen en appelmoes. Zo ging dat 35 jaren geleden.

De-eerste-Chinese-restaurants-in-Nederland

De eerste Chinese restaurants in Nederland

Iedereen in de klas ging ijverig aan het werk. De zoon van het plaatselijke Chinese restaurant, Siu-Hong,  zat naast de zoon van het grootste boerenbedrijf in de omgeving, Gertienus.  Een hechte vriendschap in kattenkwaad. Siu-Hong en Gertienus. Gertienus had veel tijd nodig om te bedenken wat hij het aller- en allerlekkerst vond. Opeens wist hij het :  “Doe mij maar een Chineesje !”  riep hij in zijn plat Gronings dialect, na een lange nadenksessie.

Waarop Siu Hong met een enorme sprong gillend onder mijn bureau ging schuilen.

En hij “… nee, nee, nee,. Ik niet. Nee, ik niet !!!! ” riep.  Wat hebben we gegierd van het gelachen, de hele klas lag plát.

De eerste Chinese restaurants

De Nederlanders waren vroeger geen mensen die uit eten gingen. Wij werden opgevoed met aardappelen. Nederland is niet beroemd vanwege zijn lekkere keuken. Hutspot, sudderlapjes, en doorgekookte bloemkool. Daar ben ik, en zijn alle oudere ‘medelanders’ onder ons, mee opgevoed. We kenden ook niet anders.

Vóór de Tweede wereldoorlog zijn er veel mensen uit China regelrecht naar Nederland gekomen. Dit waren de eerste grote groepen Chinezen. Sommige kwamen voor het volgen van een studie of voor werk. Ze kwamen toen met de grote scheepvaart mee.  Na 1929 ging het slechter met de Nederlandse scheepvaart. En was er geen werk meer.

De Chinezen waren voor de Nederlandse staat echter vreemdelingen en hadden geen recht op financiële ondersteuning. Het waren rasechte ondernemers. Omdat het hier moeilijk was om werk te vinden, en ze toch érgens van moesten leven, gingen ze de deuren langs met een plat bord om de nek. Met daarop een oosterse  delicatesse. Pinda’s en pindakoekjes. Om te verkopen. “Pinda-pinda-lekka-lekka..”. Het waren zelfgebakken pindakoekjes. Zo is ook de scheldnaam ‘Pinda Chinees’ ontstaan. De verkoop en het ondernemerschap waren een succes. En in deze periode zijn ook de eerste Chinese restaurants geopend.

Lees de rest van dit bericht

Vegetariër ? Zo ziet u er niet uit

Standaard

De afgelopen week kwam er een rapport uit van de WHO. Het ging over bewerkt vlees. De uitslag loog er niet om, teveel bewerkt vlees is gevaarlijk voor de gezondheid. Men heeft een verhoogde kans op een ernstige ziekte. Daarom werd het eten van dit soort vlees ronduit afgeraden. Zo wie zo werd er gewaarschuwd tegen te veel en te vaak vlees eten. En daarmee werd rood vlees bedoeld. Hier vindt U een artikel over vlees, vlees eten, flexitariër worden. Het is altijd wel grappig om de reacties te horen als men tegen een vleeseter zegt dat men vegetarisch eet. 

afbeeldingen safe 3Jaren geleden waren we eens uit eten. Toen we de kok van het restaurant vertelden dat we graag vega wilden eten was het even stil. …”Vegetariërs ? Zijn jullie vegetariërs ? Nou, zo zien jullie er anders helemaal niet uit….”  was zijn opmerking.  Het is nog jarenlang een grapje geweest. Als we iemand zagen die er beroerd uitzag,  was onze steevaste opmerking .”Kijk, daar loopt ook een vegetariër.”  En dan moesten we lachen. Voor een restaurant is dit toch een ietwat vreemde opmerking.

En er zijn zelfs restaurants die zich geen raad  weten met een vegetariër, en derhalve niet verder komen dan een omelet of pasta. In deze dagen , waarbij er zoveel mogelijkheden zijn tot heerlijke groente gerechten. Daarmee bedoel ik niet de wat betere restaurants, deze specialiseren zich steeds meer in lekkere groente recepten.

 

Vegetarisch eten.

Alle radio programma’s , deze week, omtrent dit vlees probleem bewijzen dat  men er eigenlijk niet zo over nadenkt.  Waarom zou je vegetarisch eten ?  Is toch helemaal niet lekker ? Nou, simpel, ligt eraan hoe en wat je bereidt.. En wat je graag lust. Eenmaal opgevoed met vlees zul je een andere groente-eter zijn, als iemand die al 40 jaar geen vlees heeft gegeten. Vleeseters zijn aan een sterkere smaak gewend. En vinden een zacht smakend gerecht veelal niet zo lekker.

soepgroenteVeel mensen zijn niet gewend om groente anders te bereiden. Weten ook geen bijzondere combinaties. Hebben het nooit geleerd en zich  nooit in verdiept. Wie had ze dat dan uit moeten leggen? Veel ouders koken ook niet of weinig. Hebben het druk genoeg. En de reclame zal ons wel helpen. Pakkie-open-en-klaar-is-die. “Gezond en lekker” zegt men in de reclame slogans. Eigenlijk is het te zout en te vet.

Zeker zijn er verschillende redenen om flexitariër of vegetariër te worden. Eigenlijk heeft iedere groente-eter zijn eigen reden. Jongeren hebben vaak zo’n periode in hun leven dat ze besluiten groente te eten. Vaak is dit vanwege de “zieligheids factor”.  Als ze U met een slagersmes de wei in zouden sturen om een dier te slachten, zouden veel mensen zich ook bedenken. Volkomen begrijpelijk.  Vanmorgen op de radio vertelde iemand dat wij een lapje vlees uit de supermarkt niet meer associëren met het dier zelf. Dat is waar.

 

Niet dat ik in huilen uitbarst bij het zien van een zoute haring, of zo.  Maar dat er veel mis gaat in onze vleesindustrie hoef ik niemand uit te leggen. Van gifschandalen tot kilo’s antibiotica zonder aanwijsbare reden. We eten het allemaal erbij op. Lees de rest van dit bericht