Tagarchief: afrodisiaca

Valentijnsdag, over het oude verhaal van Sint Valentijn, romantiek en lustopwekkend eten

Standaard

Valentijnsdag. Ja, ik wou graag een blog artikel schrijven over Valentijns dag. En over eten. Eten op Valentijnsdag. En daar ben ik nu al wéken over aan het nadenken. Wat ís Valentijnsdag eigenlijk ? Bestaat er eten wat je op Valentijnsdag graag eet ? Is er eigenlijk ook lustopwekkend voedsel ? En hoe zat dit vroeger in elkaar ? Waar komt Valentijnsdag vandaan ? Het intrigeert mij om daar eens wat meer over op te zoeken. Hier vind je een leuk artikel over voeding, lust en romantische liefde en de geschiedenis van Valentijns dag. Een artikel over Valentijnsdag door-de-eeuwen-heen. 

Waar komt ‘Valentijnsdag’ eigenlijk vandaan ? 

Valentijnsdag-in-oude-tijden

De mannen brachten de vrouwen een Valentijnskaart en kregen in ruil daarvoor iets lekkers, de jonge vrouwen keken toe. Sint Valentijn was een hele gebeurtenis, in oude dagen,…..

Een ding is me direct opgevallen. Het woordje ‘Sint’ is verdwenen. Net als Sint Nicolaas en Sint Maarten, had we het ook Sint Valentijn moeten noemen. Dat past in de traditie van de Heiligen Dagen.

Valentijnsdag ? Dit komt dus óók uit het oude katholieke geloof. Het is de legende van Sint Valentijn, die hieraan ten grondslag ligt. Sint Valentijn was een martelaar uit de 1e eeuw. Toen Sint Valentijn in de gevangenis werd gebracht, bad hij tot God, zeggende: ..”..Heer Jesu Christus mijne God, die erg licht is, beschrijf deze gevangenis op zo’n manier dat zij die erin wonen, kunnen weten dat u werkelijk God bent..”..  En de bewaker hoorde dit en zei: ..”..Ik verbaas me dat je zegt dat jouw God heel licht is.  Zou hij ook mijn dochter weer kunnen laten zien, die lange tijd blind is geweest ? En haar weer laten horen ? Dan zal ik alles doen wat je mij gebiedt, en geloof ik in uw God.

De heilige Valentijn nam hem vervolgens mee in de gebeden. Maar Keizer Claudius 2e verbood het ‘nieuwe geloof’. Omdat de Sint Valentijn niet toe gaf en het ‘nieuwe’ geloof niet afzwoor, liet de Keizer hem onthoofden. De avond vóór zijn executie schreef hij een kaart naar de dochter van de cipier. “Van jouw Valentijn” schijnt erop te hebben gestaan. En door deze kaart kreeg de dochter van de bewaker haar gezichtsvermogen en gehoor  weer terug, en daarna wilden alle gevangenen en cipiers van de gevangenis zich bekeren. Dit gebeurde in het jaar van 280 ná Chr.

Wat heeft zo’n gruwel verhaal dan met de Valentijns romantiek van nú te maken ?

Lupercalia

‘Lupercalia’ was één groot ongelimiteerd feest, in de oude Romeinse tijd. 

Er is nóg een versie. In de 18e eeuw werd geopperd dat het Valentijnsfeest op 14 februari is ingesteld om de oude “Lupercalia” te vervangen. Het is een Romeins vruchtbaarheids feest, en wellicht nog ouder, vruchtbaarheidsfeest te vervangen. “Lupercalia” werd op 15 februari gevierd ter ere van Juno, de Romeinse beschermgodin van de vrouw en het huwelijk.  Voor de Romeinen was dit destijds een belangrijk en heftig feest.

Volgens de legende werden de namen van ongehuwde jonge vrouwen in een grote schaal verzameld. Ongehuwde mannen mochten dan om de beurt een naam er uit trekken. Tijdens dit feest van 1 nacht waren de twee jonge mensen aan elkaar gekoppeld en werden elkaars partner. Voor één nacht ! In 496 ná Chr. verbood Paus Gelasius dit ongebreidelde heidense sexy feest. Dit was de verbinding tussen de afschaffing van de “Lupercalia” feest en het ontstaan van de Valentijnsdag

Dit zijn oude verhalen en legenden, maar het Valentijnsfeest van de romantische liefde, zoals dat tegenwoordig gevierd wordt, dankt zijn ontstaan aan Sir Geoffrey Chaucer, die in zijn gedicht ‘Parliament of Fowls’ (1380-1382) deze volgende versregels schreef:

For this was on seynt Volantynys day   (‘Want dit was op Sint-Valentijnsdag)
Whan euery byrd comyth there to chese his make  (Als elke vogel daar zijn maatje komt kiezen’) 

Valentijnsdag en romantische liefde ?

Lees de rest van dit bericht