Auteursarchief: Tieneke Scholtens

Over Tieneke Scholtens

Welkom op "De geneeskrachtige keuken" blog . Mijn naam is Tieneke Scholtens . Sinds mijn kindheid heb ik een hobby. Koken. De geneeskrachtige keuken is mijn passie, vooral wat de ayurvedische kookwijze betreft. Koken doe ik graag met een gezondheids achtergrond.

Wat gebeurt er in het lichaam bij een tekort aan jodium ?

Standaard

Jodium is een mineraal, en het heeft een prachtige paarse kleur in zijn gas-fase. De naam is afgeleid van het oud Griekse woord ‘iodes’, en dit betekent ‘violetachtig’. Het mineraal jodium is een essentieel mineraal voor de productie van schildklier hormonen. Deze hormonen  houden de energie op peil. Wat deze hormonen ook doen is de mate van vetverbranding bepalen. En, zeer belangrijk, het is ook een cruciaal mineraal voor kinderen, het is essentieel voor hun lichamelijke en verstandelijke ontwikkeling. Hier in Nederland hebben we massaal een ernstig tekort aan jodium in ons lichaam. Hier vindt u een informatief artikel over de werking van het mineraal jodium.

Wat is jodium ?

jodium-in-de-zee

De zee, dus vis en zeewieren, zijn rijk aan het mineraal jodium

We kennen jodium vaak alleen als dat ‘prikspul’ wat op een knie gesmeerd moet worden, als je bent gevallen. Vroeger vond ik de jodium nog erger dan de valpartij. Omdat jodium sterk antibacterieel werkt, was dit een ontsmettende remedie bij een open wondje. Jodium werd in 1811 ontdekt door de Franse chemicus Bernard Courtois. Dit gebeurde toen hij zeewier met zoutzuur ging bewerken en ineens zag hij een paarse damp opstijgen.

Jodium is een mineraal, die in onze voeding weinig meer voorkomt, vanwege de bodemuitputting. Dit probleem speelt ook in de Himalaya, de Andes en de Alpen. De meeste jodium is te vinden in de oceanen, waar het in verschillende vormen voorkomt. Daarom is het eten van zeewier zo gezond. Volgens de Wereld Gezondheids Organisatie heeft ongeveer 1 op de 3 mensen ter wereld een (soms ernstig) tekort aan jodium. Dit geldt vooral in de gebieden waar weinig jodium in de grond zit.

Hoe merk je dat je een tekort aan jodium hebt ?

We hebben niet zoveel nodig van het jodium mineraal, maar het is toch een belangrijk mineraal voor ons. Onze schildklier bevat ongeveer 30 % aan jodium, de rest is opgeslagen in de borst- en speekselklieren. Ook in hersenvocht en ruggenmergvocht zit jodium, en verder in het maagslijmvlies, de ogen en de baarmoederhals.

Een tekort aan jodium is een beetje moeilijk te herkennen, dit is omdat de klachten er kunnen variëren. Een paar meer algemene klachten kunnen zijn :

  • Koude handen/voeten
  • Vermoeidheid
  • Concentratie en geheugenproblemen
  • Gezwollen schildklier
  • Haaruitval of droge en breekbare haren
  • Een droge huid
  • Snel afbrekende nagels
  • Een hese of krakende stem

Lees de rest van dit bericht

Curcumine en haar werking

Standaard

Er wordt veel over kurkuma geschreven, maar aanzienlijk minder over curcumine. Terwijl het juist de curcuminoïden zijn, die de kurkuma haar werking geven. U kunt de curcuminoïden in de kurkuma zien en herkennen. Het is die gele kleurstof. En het is juist deze gele kleurstof die zo wordt geroemd. De belangrijkste werkzame stof van kurkuma heet dus curcumine. En daarmee worden de curcuminoïden bedoeld.  Deze gele bioactieve stoffen uit de kurkuma  werd in 1973 ontdekt. Hier vindt u een uitgebreid informatief artikel over curcumine en haar werking, opname en toepassingen.

 

Wat doen deze curcuminoïden ?

curcuminoïden

Curcuminoïden zijn de gele kleurstoffen in de kurkuma

We noemen het curcumine, maar het bestaat eigenlijk uit vele verschillende curcuminoïden, deze curcuminoïden  werden voor het eerst onderzocht  in 1973 en sindsdien zijn er veel meer inzichten over deze curcuminoïden bestudeerd en gepubliceerd. Er zijn er vele verschillende soorten curcuminoïden.

Drie van deze curcuminoïden hebben een goede invloed op ons lichaam,  de C3, die we later tot in detail aan u zullen gaan uitleggen.  Curcumine kent verschillende vormen met een invloed  op de biologische beschikbaarheid. Hiermee wordt het potentieel van een actief ingrediënt bedoeld om daadwerkelijk door ons organisme te worden opgenomen, zodat het werkzaam kan worden.

Dat betekent concreet; hoe hoger de biologische beschikbaarheid, hoe gemakkelijker het is voor de actieve stoffen om een resultaat te geven, en hoe minder u ervan hoeft te nemen voor de juiste opname. Voor curcumine kunnen nu de volgende gegevens over biologische beschikbaarheid worden weergegeven.

De opname van curcumine 

  1. Het is oplosbaar in alcohol. Preparaten in alcoholische dranken kunnen daarom als goed effectief worden beschouwd.
  2. Het is oplosbaar in vet. In één studie vertoonde een curcumine c3 complex 29 keer betere biologische beschikbaarheid dan conventionele ‘gewone’ curcumine. Olieachtige preparaten moeten daarom als bijzonder effectief worden beschouwd. Een goede curcumine met de 3 actieve curcuminoïden heeft een hoge bioactieve opname. En zeker als ze ook in een juiste verhouding zijn. De curcumine c3 ‘superieur’.
  3. Curcumine als voedingssupplement zijn er vele. Het beste curcumine voedingssupplement zijn die met bioperine peper.  Dit zijn eigenlijk de beste curcumine capsules, omdat ze goed werkzaam zijn op natuurlijke wijze. Er zijn vele merken, soorten en sommige werken  zijn beter dan andere. Er zijn merken met onduidelijke chemische toepassingen. En er zijn merken met een geweldige marketing. Echter de beste werking is die van van de natuurlijke kracht van curcumine op natuurlijke wijze zelf. Mijn mening is dat we weinig aan de kracht van de natuur hoeven sleutelen. Zie meer onder ‘curcumine houdt van peper’.
  4. Het is moeilijk op te lossen in water. Wetenschappers discussiëren over wat dit specifiek betekent voor de toepassing. Dus, natuurlijk, zou u eerst moeten aannemen dat deze waterbereidingen zoals thee en/of een aftreksel een lager effect hebben. Zuivere curcuminoïden gebruikt men niet als thee. Kurkuma wel. De actieve ingrediënten van kurkuma worden echter altijd verwarmd in deze preparaten, wat het lichamelijk effect wel iets verbetert. Warme vloeistoffen zijn effectiever dan koude.

In hoeverre dit opweegt tegen de moeilijke wateroplosbaarheid, kan men echter niet in exacte aantallen uitdrukken. Aan de Johns Hopkins University in Baltimore is het probleem “opgelost” door curcumine in te kapselen in ongeveer 50 nanometer brede, gezondheidsveilige polymeerparels, die een hydrofiel (dwz waterabsorberend) oppervlak hebben.

Lees de rest van dit bericht

Vrije radicalen en antioxidanten, wat zijn het en hoe werken ze ?

Standaard

Alles wat u in uw mond steekt heeft directe invloed op uw lichaam en gezondheid. Waarom zou men slecht voedsel eten ? Omdat men niet weet wat gezond voedsel is ? Wij kijken , hier in het Westen, op een totaal andere manier naar voeding  als in het Oosten. Ieder kruid, iedere specerij en iedere soort groente en soorten fruit draagt bij aan hoe men zich voelt. En hoe het met iemands gezondheid is gesteld op hogere leeftijd. Hier een informatief artikel over dit onderwerp.

Wat zijn anti-oxidanten en wat zijn vrije radicalen ? 

granaatappel-vrije-radicalen-en-antioxidanten

Granaatappel is erg gezond

Vorige week hoorde ik op de radio een item  over ons drinkwater. Dat er zo langzamerhand zoveel  medicijnen worden geslikt, dat ons grondwater  vervuild begint te raken. De natuur kan de hoeveelheid chemische toevoegingen niet meer aan.  En ons eigen lichaam dan? Waar ligt de grens tussen gezond en ongezond ? Laten we eens kijken naar bijvoorbeeld antioxidanten en vrije radicalen. We lezen erover en horen er van alles over. Meestal wordt er ons van alles over verteld, maar hoe het nou precies in elkaar steekt. Het grote publiek wordt verteld dat antioxidanten gezond zijn, omdat ze vrije radicalen neutraliseren.  Maar waar gaat het nou precies over  en waarvoor dient het ?

Wat zijn vrije radicalen, en hoe werken ze ? 

Dit zijn kleine moleculen die grote schade in ons systeem zouden kunnen aanrichten. Ze ontstaan in het lichaam als bijproduct . Deze moleculen reageren met proteïnen, dna-fragmenten of met celwanden. Deze beschadigen hierdoor. Deze krijgen we binnen door slechte voeding en veel additieven  in het fabrieksvoedsel. Het zijn  eigenlijk “vrij rond slingerende kogels ” die grote schade kunnen aanrichten in ons systeem. Ze tasten het erfelijke DNA aan, en maken hun werking kapot.

U kunt ze binnenkrijgen door zwart fijnstof, sigarettenrook, te vet voedsel, vuil water en additieven in ons voedsel. Voornamelijk vet eten vervoert vrije radicalen naar de cellen. Ze hebben het grootste werkingsterrein in de hersenen, omdat de hersenen het vetste orgaan zijn en de meeste zuurstof gebruiken.  Vrije radicalen vervetten het lichaam, dus onze hersenen vervetten . Dit wekt op hogere leeftijd ontstekingen op en zo kunt u op hogere leeftijd problemen krijgen . Glucose transport wordt steeds moeilijker, en zo ontstaan veel problemen in onze hersenen.

Lees de rest van dit bericht

Ashwagandha en magnesium, een goed huwelijk

Standaard

Dat men wat minder goed slaapt tijdens tropische temperaturen buitenshuis, en sauna temperaturen in huis klinkt wel logisch. Maar nu het wat koeler is, zou slapen geen probleem mogen zijn. In de oude geschriften van de ayurveda staan een paar pijlers beschreven, die een goede hulp kunnen zijn bij het slapen en tegen stress en hulp bij het herstel na ziekte. Het heet ‘ashwagandha’. Ook magnesium kan een goede hulp zijn bij ontspanning. Samen vormen ze een goede combinatie. Hier vindt u een informatie artikel over de combinatie van ashwagandha en magnesium. 

ashwagandha-en-magnesium-combinatie

Ashwagandha en magnesium hebben een goed huwelijk.

Ashwagandha is een kruid uit de oudheid

Ashwagandha heeft een uitstekende staat van dienst. Het is een inheemse plant uit India en is een van de belangrijkste kruiden van de ayurvedische gezondheidsleer. De latijnse naam is ‘withania somnifera’. Het is een beetje familie van de cayenne peper.

Als herstellende en verjongende remedie staat het ook hoog in aanzien bij de Chinese gezondheidsleer, even hoog als de ginseng. “Ashwagandha schenkt kracht en vitaliteit”, staat hierover beschreven.

Aswagandha in onze moderne tijden van stress

Het is bij uitstek een kruid met goede eigenschappen voor  deze tijden. Dit is omdat het een uitzonderlijk zenuwtonicum is.  Ashwagandha is adaptogeen, dat betekent dat het zich kan aanpassen naar behoefte. “To adapt” in het Engels betekent “aanpassen” . Daar komt ons woord ‘adapter’ ook  vandaan.

Letterlijk staat in de oude ayurvedische  geschriften over ashwagandha geschreven :

Lees de rest van dit bericht

Medisch onderzoek in de tang : ‘Geld gaat boven kwaliteit’

Standaard
De jacht op onderzoeksgeld maakt artsen wanhopig. Sinds de overheid de geldkraan heeft dichtgedraaid, hebben ze moeite om hun wetenschappelijk onderzoek te bekostigen en zijn ze genoodzaakt hun hand op te houden bij de industrie. Die afhankelijkheid zorgt voor grote frustraties onder artsen. ‘De winst van een behandeling staat voorop, niet de genezing van een patiënt.’ Een goed informatief artikel over hoe het met onze gezondheidszorg gesteld is.

Eindeloos formulieren invullen, onderzoeksvoorstellen van tientallen pagina’s indienen en protocollen schrijven: artsen worden opgeslokt door de administratieve ballast die met een subsidieaanvraag gemoeid gaat. Wie op zoek is naar financiering voor medisch onderzoek, moet door deze papiermolen heen. De overheid heeft de geldkraan via de universiteiten dichtgedraaid en dus proberen artsen via andere wegen geld los te krijgen.

Bijvoorbeeld bij ZonMw, een overheidsinstelling voor de financiering van innovatie en onderzoek. Maar de budgetten daar zijn beperkt, het aantal aanvragen is hoog en de competitie onder artsen groot. Het gevolg: 85 procent van de onderzoeksvoorstellen sneuvelt, blijkt uit cijfers van ZonMw.

‘Een aanvraag indienen is bijna niet te doen,’ bevestigt Jean Gardeniers, voormalig orthopeed bij het Radboudumc. ‘Voor eenvoudig orthopedisch onderzoek, wat veel patiënten ten goede komt, is het heel moeilijk geld te krijgen. Dat zal iedere hoogleraar in de orthopedie beamen. Je bent meer aan het schrijven dan dat je daadwerkelijk onderzoek kunt doen. En als je onderzoeksvoorstel is goedgekeurd, dan duurt het nog drie jaar voordat je het geld krijgt. Het is gewoon de waanzin ten top.’

De Nederlandse overheid heeft zich teruggetrokken uit de financiering van wetenschappelijk onderzoek in academische ziekenhuizen. De eerste geldstroom is volledig opgedroogd, verklaren artsen en dat maakt ze moedeloos. Gardeniers: ‘Van de minister krijgen we wel de opdracht om research te doen. Maar we leven niet in Amerika waar een multimiljonair een stichting opzet en zegt: “Ik ga dit allemaal betalen.” Het geld dat nog vanuit publieke middelen naar de klinieken stroomt, is peanuts. We hebben bijna geen eerste lijn onderzoeksgeld meer.’

Kortom:’Bedrijven proberen resultaten, conclusies en de publicatie van onderzoek te beïnvloeden

Nu moeten artsen dat geld bij de medische industrie halen. Dat leidt tot veel frustratie, zo blijkt uit gesprekken die FTM de afgelopen weken voerde met diverse medisch onderzoekers. Ze waarschuwen voor een te sterke invloed van de industrie op wetenschappelijk onderzoek. De onafhankelijkheid staat onder druk.

Manipulatie resultaten

Julius Roos, voormalig internist in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam, omschrijft de industrie als een ‘buitengewoon krachtige partij’ die als grote geldschieter beslist welke koers er gevaren moet worden. ‘Bedrijven proberen resultaten, conclusies en de publicatie van onderzoek te beïnvloeden zodat die gunstig voor hen uitpakken.’ En vergeet ook een andere factor niet: de grote medische tijdschriften halen een deel van hun budget uit advertenties van diezelfde industrie; ook zij hebben daar dus een financiële band mee.

In 1990 kwamen onderzoekers nog in 30 procent van alle gepubliceerde artikelen tot de conclusie dat een getest medicijn of protocol geen, of een negatief effect had; zulke publicaties maken tegenwoordig nog geen 14 procent van het totaal uit. En uit een vergelijking van ruim 1500 medicijnstudies bleek dat onderzoek dat door de farmaceutische industrie was gesponsord, veel vaker positieve resultaten bij een geneesmiddel wist te melden dan onderzoek dat door de overheid was gefinancierd.

Dat constateert ook Jarno Hoekman, onderzoeker aan de universiteit Utrecht, in zijn proefschrift: farmaceuten verdoezelen onderzoeken met uitkomsten die hen onwelgevallig zijn. Hij verzamelde 329 klinische studies naar nieuwe diabetesmedicijnen; 80 procent van die studies werd door de farmaceutische industrie betaald. Van de 44 onderzoeken met een negatief resultaat publiceerden de farmaceuten er 10 in vakbladen; de rest verscheen uitsluitend op obscure websites. Van onderzoek dat met publiek geld was bekostigd, verschenen alle studies met negatieve resultaten in de vakbladen.

Hoewel sinds 2007 voor medicijnstudies een publicatieplicht geldt, weet de industrie volgens Hoekman sluiproutes te vinden om zich aan die regeling te onttrekken. De negatieve uitkomsten komen in online databanken en op websites terecht. Strikt genomen zijn ze dus openbaar, maar de wijze waarop deze resultaten worden gepresenteerd is niet eenduidig en niet onderworpen aan kwaliteitscontrole en peer review. ‘Dat ondermijnt hun geloofwaardigheid en maakt het moeilijk om ze op te nemen in overzichtsstudies. Artsen die willen weten wat werkt, baseren zich eerder op gerenommeerde vakbladen, en niet op die websites,’ aldus de onderzoeker.

Kortom ; ‘Positieve resultaten worden makkelijker geaccepteerd en krijgen meer ruchtbaarheid dan negatieve uitkomsten’

De studie van het Amsterdam UMC (het recent gefuseerde AMC en VUmc) naar prenatale zorg die afgelopen week in het nieuws was, laat zien hoe cruciaal onafhankelijk onderzoek is en wat de consequentie kan zijn van het wegmoffelen van negatieve effecten. Het AUMC voerde een langlopend onderzoek uit naar het groeimiddel sildenafil, beter bekend als Viagra, onder 183 zwangere vrouwen. Op grond van eerdere studies leek het een veelbelovende therapie voor foetussen die met een levensbedreigende groeiachterstand kampen. Maar dat pakte anders uit: 17 ongeboren baby’s kregen een longaandoening, 11 daarvan zijn inmiddels overleden – ernstige complicaties die in eerder gepubliceerde studies nooit naar voren waren gekomen. Het onderzoek, dat door ZonMW werd gefinancierd, is acuut afgebroken. De therapie is overal stopgezet.

Hoofdonderzoeker Wessel Ganzevoort van het AUMC licht toe wat er waarschijnlijk is gebeurd: ‘Positieve resultaten worden makkelijker door de medische tijdschriften geaccepteerd en krijgen meer ruchtbaarheid dan studies met negatieve uitkomsten. Dat leert ons hoe wezenlijk het is dat onafhankelijke experts een vinger aan de pols houden bij dit soort studies. Alleen dan voorkom je ieder zweem van vooringenomenheid bij de onderzoekers.’

Topartsen

Het masseren van de uitkomsten in een gunstige richting is voor de industrie een belangrijk machtsmiddel. De beweegredenen van artsen om zich met zulke praktijken in te laten, is dat ze moeten scoren. Er is sprake van een op hol geslagen publicatiemachine, vertellen diverse gesprekspartners. Meer onderzoeksgeld betekent meer publicaties; meer publicaties leveren meer wetenschappelijke promoties op, en meer naamsbekendheid voor het ziekenhuis. Heupchirurg Jean Garderniers beschrijft het mechanisme als ‘publish or perish’.

Artsen die al veel publicaties op hun naam hebben staan, slagen er bovendien makkelijker in om opnieuw onderzoeksgeld te verzamelen. Andere artsen hebben het nakijken. In de wetenschap gebeurt iets vergelijkbaars als elders in de maatschappij: een select gezelschap sleept het leeuwendeel van het onderzoeksgeld binnen. Ze vormen de elite onder de artsen. Farmaceuten en makers van medische hulpmiddelen (waaronder ook implantaten en diagnostische apparatuur) hopen met zulke onderzoeksleiders aan hun zijde hun behandeling succesvol te kunnen introduceren, en trekken voor de uitvoering ervan liefst artsen met klinkende namen aan. Deze topartsen hebben aanzien bij collega’s, en als zij zich positief uitlaten over een nieuw medicijn of hulpmiddel, is dat voor de industrie goud waard.

Nadelig voor het verdienmodel

Tegelijkertijd beïnvloedt de groeiende afhankelijkheid van artsen van het bedrijfsleven ook welk onderzoek ze kunnen uitvoeren. Vooral grote trials worden gesponsord, maar hun nut is vaak beperkt. Internist Roos: ‘De grote gerandomiseerde dubbelblinde gecontroleerde geneesmiddelentrials (RCT’s) hebben beperkte betekenis (hoewel de uitkomsten ervan vaak met veel poeha wereldkundig gemaakt worden) omdat ze vaak heel weinig voordeel bieden ten opzichte van de controlegroep die een placebo krijgt. Het aantal patiënten dat behandeld moet worden om één ervan te laten profiteren [het zogenaamde number to treat of NTT, red.] ligt in de tientallen, soms zelfs meer dan honderd.’

Kortom : ‘De industrie investeert nauwelijks in klinisch, patiëntgebonden onderzoek’

‘Dat wil zeggen: als je 50 patiënten moet behandelen om er één te helpen, slikken 49 patiënten al die tijd het middel voor niets. Daarbij moet je bovendien bijwerkingen op de koop toe nemen. De medische wereld is daar inmiddels zo aan gewend, dat niemand er meer van opkijkt. Ik wil juist onderzoek dat probeert uit te vinden wie die ene patiënt is die wél profiteert, zodat je de rest niet hoeft te behandelen. Maar dat heeft niet de belangstelling van de industrie; logisch, want in dit theoretische voorbeeld zou dat hun omzet vijftig keer zo kleiner maken.Het zijn de commerciële strategen van de industrie, niet de artsen die bepalen welke richting de ontwikkeling van de geneeskunde op gaat.’

In klinisch, patiëntgebonden onderzoek investeert de industrie nauwelijks, terwijl juist zulke studies op wat langere termijn kunnen leiden tot belangrijke ontwikkelingen. Onderzoek uit 2010 toonde bijvoorbeeld aan dat je via dna-analyse kunt achterhalen of een tumor resistent is voor de hormoonpil tamoxifen; dan weet je of het zin heeft vrouwen met borstkanker ermee te behandelen.

Arnoud van het Hof, hoofd interventiecardiologie in het academisch ziekenhuis in Maastricht, beschrijft een onderzoeksvoorstel dat in de prullenbak verdween: een studie naar een apparaatje voor ambulancemedewerkers bij het stellen van de diagnose hartinfarct. Dat hielp ze te bepalen of een patiënt naar het ziekenhuis doorgestuurd moest worden. De eerste resultaten waren veelbelovend: 30 procent van de patiënten kon na de screening thuis blijven. ‘Dat bespaart de samenleving geld. Een patiënt houdt dan immers niet onnodig een ziekenhuisbed bezet. En het levert minder werkdruk op, zowel voor het ambulance- als voor het ziekenhuispersoneel. Ik ben teleurgesteld dat ik dit onderzoek niet kan voortzetten.’

Jean Gardeniers, een expert in de aanpak van zowel primaire als revisie heupchirurgie, geeft altijd een oneliner aan zijn studenten mee: ‘Iedere patiënt die je behandelt, levert geld op. Iedere patiënt die je geneest, levert de industrie geen inkomsten meer op.’ Hij legt uit: ‘De industrie heeft baat bij hulpmiddelen en medicijnen die massaal gebruikt worden gedurende een langere periode. Er wordt bijvoorbeeld ontzettend veel onderzoek gedaan naar medicijnen om hoge bloeddruk en cholesterol bij patiënten te verlagen, terwijl daar al effectieve behandelingen voor bestaan. Het houdt niet op. Iedere keer weer komt er iets nieuws, elk farmaceutisch bedrijf wil er zijn eigen variant op hebben, want daaraan valt goed te verdienen.’

Voor research naar implantaten en protheses is momenteel echter amper geld: ‘Je hebt het dan wél over het verbeteren van de kwaliteit van leven van een patiënt.’ Voor het ontwikkelen van een implantaat – waarmee miljoenen zijn gemoeid – zijn hij en zijn collega’s tegenwoordig vrijwel geheel afhankelijk van de orthopedische firma’s. Maar juist de orthopedische leveranciers zijn in handen van aandeelhouders. ‘Ik ben geen socialist hoor, maar die aandeelhouders willen gewoon winst maken. Dat is een vaststaand feit,’ zegt de orthopeed.

Kortom :‘Ik ben geen socialist hoor, maar die aandeelhouders willen gewoon winst maken’

Zodoende is de ontwikkeling van goedkope en succesvolle behandelingen bijna onmogelijk geworden. Gardeniers merkte dat zelf toen hij het zogeheten ‘memory steel’ onderzocht en wilde inzetten voor patiënten met een heupaandoening. Hij kon een ingezakte heupkop repareren met een dun matje, dat zo’n 250 euro kostte. Zulke mensen hadden dan meestal geen kunstheup meer nodig. Circa dertig miljoen mensen wereldwijd zouden erbij zijn gebaat. ‘Ik heb de industrie benaderd, maar hoewel de Nederlandse divisie het product verdedigde, blies de top van het bedrijf mijn product af. Want als die heupkop gewoon vervangen werd, ging er een prothese in van 7500 euro. Voor de bedrijfsleiding was het niet rendabel om in mijn product te investeren.’ Uiteindelijk is Gardeniers’ memory steel alsnog door een Israëlische firma in productie genomen. ‘Maar die zijn er weer mee gestopt: ze vonden de omzet te laag. Dan moet je uiteindelijk dus werken met hulpmiddelen die minder goed, minder handig of duurder zijn.’

Hetzelfde overkwam Albert Veldhuizen, hoogleraar wervelkolomchirurgie bij het UMC Groningen. Hij bedacht protheses die kwalitatief aantoonbaar beter waren, maar die nooit op de markt zijn gekomen. ‘De industrie heeft letterlijk tegen mij gezegd: “Een implantaat hoeft niet beter te zijn, als het maar goedkoper is in productie.” Jarenlang heb ik gewerkt aan de ontwikkeling van nieuwe implantaten die nooit bij de patiënt terecht zijn gekomen. Dat frustreert mij enorm. Geld gaat boven kwaliteit.’

Soms gaat geld ook boven de veiligheid van patiënten. Producten die commercieel aantrekkelijk maar van inferieure kwaliteit zijn, worden toch in productie genomen. Denk aan de metaal-op-metaal kunstheup (MoM); een sterk gewricht dat relatief weinig slijtage zou geven, met minder spierschade tot gevolg. Grote multinationals waaronder De Puy, Zimmer, Biomet en Wright Medical Technology brachten allemaal een eigen versie van de kunstheup op de markt. De MoM-heup werd sterk gepromoot als sportheup voor de actieve mens. Op congressen toonden medische concerns afbeeldingen van honkballers. ‘Met deze prothese speel je weer in de first league,’ was de boodschap. In Nederland werd het implantaat bij ruim duizend patiënten ingebracht. Harlan Amstutz deed onderzoek naar deze prothese in opdracht van Wright Medical Technology. Zijn publicatie erover maakte dat de MoM-heup ingang vond.

Aanvankelijk leken de resultaten goed. Maar orthopeden uit het Radboudumc wilden deze prothese niet gebruiken: in de jaren zeventig hadden ze met vergelijkbare implantaten gewerkt, en toen al bleken er problemen te zijn die niet naar voren kwamen in publicaties. En inderdaad: Harlan had verzwegen dat er door slijtage van de heup minuscule metaaldeeltjes vrijkwamen, die zich via het bloed verder verspreiden. Hierdoor ontstonden immuunreacties: patiënten kregen zwellingen, botverlies en pijnaanvallen, en ontwikkelden zich zelfs tumoren rond de kunstheup. Sommige patiënten zijn uiteindelijk in een rolstoel beland. De MoM-prothese is 2012 van de markt gehaald.

De winst van een behandeling staat tegenwoordig voorop, niet de genezing van een patiënt, constateren de artsen. Door het ontbreken van overheidsfinanciering wordt er te weinig langlopend en onafhankelijk onderzoek gedaan met nadelige gevolgen voor de patiënt – en voor de kosten van de gezondheidszorg. ‘De overheid moet research financieren, zodat we onafhankelijk onderzoek kunnen uitvoeren en niet aan de leiband van de industrie hoeven te lopen.’

Schrijfster :ILONA DAHL

Ik vond dit artikel ook de moeite van het publiceren waard.

Met een vriendelijke groet van Tieneke.

 

Glaucoom in de Ayurveda

Standaard

Glaucoom is een oogziekte, waarbij de druk in het oog steeds hoger zou kunnen worden. Onbehandeld kan dit leiden tot blindheid. Onze westerse geneeskunde heeft nog geen afdoende antwoord op de behandeling hiervan. De oude ayurveda heeft hiertegen al 5000 jaar een behandeling. Helpen kurkuma oogdruppels ? Hier vindt u een informatief artikel over glaucoom en de ayurvedische benadering.

Wat is glaucoom precies ?

Goede-ogen-zijn-een-kostbaar-bezit

Goede ogen zijn een kostbaar bezit

Glaucoom is een aandoening van de oogzenuw. Bij deze oogziekte gaan de zenuwvezels van de oogzenuw geleidelijk aan verloren. De oorzaak is waarschijnlijk een slechte doorbloeding van de oogzenuw. Hierdoor ontstaat er een te hoge druk binnen het oog. Het licht dat het oog binnenvalt, wordt door de lichtgevoelige cellen in het netvlies omgezet in elektrische signalen. Deze signalen gaan via de oogzenuw naar de hersenen waar ze worden omgezet in bewuste beelden. Bij de oogziekte glaucoom beschadigt de oogzenuw. Meestal komt dit door een verhoogde oogdruk  in de oogbol . Door het afknellen en afsterven van de oogzenuw, wordt de verbinding tussen het oog en de hersenen langzaam, maar blijvend beschadigd. Glaucoom komt meestal aan beide ogen voor.

Wat zegt de ayurveda over glaucoom, staar  en andere oogaandoeningen ?

Op het internet staat ergens een artikel te lezen waar kurkuma/curcumine aangeraden zou worden als behandeling tegen glaucoom. Deze glaucoombehandeling heeft in eerste instantie niets met kurkuma/curcumine te maken. Waar kurkuma een ontstekingen remmend voedingssupplement zou kunnen zijn, is dit (in de behandeling tegen glaucoom) in het geheel eerst niet van toepassing. Het is zelfs gevaarlijk om kurkuma olie onverdund in de ogen te gebruiken. Het zou het zicht van de ogen kunnen beschadigen. De traditionele ayurvedische behandeling is het afhalen van de druk van de oogbol op een zachte en natuurlijke manier ( zie video clip bijgevoegd). De naam van deze behandeling heet “Netra Tarpana”.

Lees de rest van dit bericht

Neemolie, dáár zit wat in.

Standaard

Neemolie, dáár zit een heleboel in. Neemolie wordt als sinds duizenden jaren gebruikt voor de huid en haren en nagels. Neem is een boom, en de olie wordt gemaakt van de vruchten en pitten van deze boom. Net als olijfolie, wordt het geperst, op de traditionele manier. Namelijk tussen grote ronde matten, die verzwaard worden. Neemolie is een wondermooi natuurproduct met vele toepassingen. Hier vindt u een informatief artikel over neemolie. 

“Neemolie” in de oude ayurveda 

vruchten-van-de-neemboom

De bladeren en vruchten van de neemboom 

Sinds oeroude tijden kent men in de ayurvedische gezondheidsleer een paar pijlers. Kurkuma, ashwagandha, triphala zijn er een paar, om wat te noemen. Neem is ook een van deze pijlers. Neem is een boom. En van deze boom groeide oorspronkelijk alleen in Zuid Oost India. Nu groeit deze Neem boom ook op andere plaatsen in de wereld. Van deze boom worden zowel de bast, de bladeren, de bloesems, de takken en de pitten gebruikt. De pitten zijn heldergroen en lijken wel een beetje op olijven. Ze werden ook op dezelfde traditionele manier geperst, om de olie eruit te krijgen.

Neemolie ruikt niet lekker.

Neem-pitten-persen-op-de-traditionele-manier

Neemolie is al vele duizenden jaren in gebruik in India, in iedere huishouding staat wel een flesje neemolie in de huisapotheek.

De olie die uit deze neem vruchten komt is bijna zwart. Ze worden eerst gekneusd en daarna tussen een pers met matten gelegd. De olie loopt er langzaam uit. En ik kan u uit ervaring zeggen dat  de geur zonder meer ‘bijzonder’ te noemen is. Het ruikt naar een sterke mix van uien en knoflook tegelijk. Maar de werking van deze olie wordt al vele eeuwen zeer gewaardeerd.

De bewerkingen van het blad, de bast, de takken en de bloesems gaan volledig anders. We kijken eerst eens naar de neem olie.

In deze geperste olie zitten 35 sterke bioactieve stoffen samen gebald. Het is niet alleen sterk geurend, maar ook sterk werkend. Wist u dat dat Mahatma Gandhi zich vroeger altijd insmeerde met neemolie ?

Ooit hebben we een artikel geschreven over een schooltje in India. Op onze vraag waar we deze school blij mee zouden kunnen maken, was het antwoord snel en duidelijk : een paar neem bomen ! Een geschenk waar men in de wijde omgeving blij mee zou zijn. Want voor de gewone huishoudingen in India geldt deze boom als heilig, omdat het ondersteunend tegen veel alledaagse kwaaltjes helpt.

Neem, een boom als apotheek.

Je zou kunnen zeggen dat hun “neem dorpsapotheek” op het plein groeit. Eigenlijk is dat wel een grappig idee, om je apotheek op het plein te zien groeien. Er groeien takjes aan, voor het gebruik als tandenborstels, het werkt als insectenwerend middel als je onder haar bladeren zit, en je gebruikt de bloesem als zeep etc. Wie wil er nou niet zo’n boom ? Zelfs Mahatma Gandhi zei tegen zijn volgers om regelmatig het lichaam in smeren met neem olie,  want neem olie versterkt het immuunsysteem en werkt antibacterieel, wist hij. De kenmerkende geur van neem was ook het kenmerk van de Mahatma.

Lees de rest van dit bericht