12 kleine dingen die je gelukkig kunnen maken

Standaard

We denken vaak dat we eerst van alles moeten bereiken voordat we gelukkig kunnen zijn. Een mooier huis, meer vrije tijd, een fijne vakantie of eindelijk die lange lijst met klusjes afwerken. Maar ondertussen vergeten we iets heel belangrijks: geluk zit vaak in de kleine dingen die we iedere dag zomaar cadeau krijgen.

Geluk hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn

In ons hoofd verzinnen we voortdurend allerlei voorwaarden om gelukkig te kunnen worden. Als ik dit heb bereikt, als ik dat heb gekocht, als ik eindelijk meer tijd heb… dán zal ik gelukkig zijn.
Maar eigenlijk maken we het onszelf daarmee behoorlijk moeilijk. Want zolang we aan al die voorwaarden moeten voldoen, blijft er altijd wel iets over wat nog ontbreekt.
En zo vergeten we soms te genieten van wat er op dit moment al is.
Een zonnestraal op de keukentafel. Een merel die ’s morgens uit volle borst zit te zingen. De geur van versgezette koffie. Of een vriendin die onverwacht even langskomt. Het zijn vaak juist die kleine, heel gewone momenten die een dag bijzonder maken.

12 kleine dingen die gelukkig kunnen maken

De boeddhistische monnik en schrijver Haemin Sunim beschrijft hoe belangrijk het is om aandacht te hebben voor de kleine dingen in ons leven. Zijn gedachten vormden de inspiratie voor dit lijstje.

  1. Verse bloemen op je bureau zetten.
  2. Een heerlijke boswandeling maken.
  3. ’s Morgens luisteren naar het gezang van de vogels.
  4. Genieten van een schone, opgeruimde kamer.
  5. Gezellig eten met goede vrienden.
  6. Op zaterdagochtend een uurtje yoga doen.
  7. Luisteren naar een mooi en inspirerend verhaal.
  8. Genieten van een rustige zondagochtend, zonder verplichtingen.
  9. Met een heerlijk boek in een warm bad liggen.
  10. Een nieuw, gezellig koffietentje ontdekken.
  11. Iets betekenen voor een ander, bijvoorbeeld door vrijwilligerswerk.
  12. Zelf een schaaltje verse guacamole maken

Verse guacamole maken begint met een goede avocado

En over dat laatste geluksmomentje wil ik je nog iets vertellen!

Lees de rest van dit bericht →

Een oud Italiaans huismiddeltje tegen keelpijn

Standaard

Olijfolie tegen keelpijn. Een oud Italiaans huismiddeltje tegen keelpijn ? Soms kom je een huismiddeltje tegen waarvan je eerst denkt: zou dát nou werkelijk helpen? Dat had ik dus met olijfolie bij keelpijn. Een eetlepel goede, groene extra vergine olijfolie, langzaam doorslikken. Meer niet. Ik probeerde het toen ik mijn bekende beginnende keelpijn voelde opkomen. Het prikte behoorlijk, maar daarna voelde mijn keel opvallend rustiger aan. Tijd om eens uit te zoeken wat daarachter zit. Hier vind je een goed en interessant artikel tegen keelpijn

Ik voelde het alweer aankomen

Ik had weer zo’n beginnende pijnlijke keel. Ik herken dat inmiddels meteen. Eerst dat wat schrale gevoel, daarna pijn bij het slikken en meestal weet ik dan al hoe laat het is. Het grappige was dat ik precies een jaar eerder, op vrijwel dezelfde dag, óók met zo’n keel was begonnen. Toeval natuurlijk, maar kennelijk is dit de tijd van het jaar waarop mijn keel denkt: kom, we doen het nog een keer.

Deze keer besloot ik eens te zoeken naar een eenvoudig natuurlijk huismiddeltje. En zo kwam ik iets tegen wat in delen van Italië al generaties lang zou worden gebruikt: een eetlepel goede extra vergine olijfolie.

Nou, olijfolie had ik natuurlijk in huis. Dus waarom niet? Ik nam een eetlepel, liet de olie rustig door mijn mond gaan en slikte haar langzaam door. AU! Het prikte behoorlijk achter in mijn keel. De tranen sprongen me bijna in de ogen. Maar even later gebeurde er iets anders: mijn keel voelde zachter en rustiger aan. Na ongeveer een uur nam ik nog een eetlepel en ’s avonds nog eentje.

Bij mij trok de keelpijn daarna weg. Ik werd vervolgens nog wel flink verkouden, maar mijn keel bleef rustig. Wat een opluchting.

Olijfolie tegen keelpijn ?

In het Middellandse Zeegebied heeft olijfolie van oudsher een veel bredere plaats in het dagelijks leven dan alleen als bakolie of saladedressing. Goede olijfolie hoorde bij de keuken én bij allerlei traditionele huisgebruiken. Bij een droge, schrale of geïrriteerde keel is het idee eigenlijk heel eenvoudig: de olie legt tijdelijk een dun, vettig laagje over het slijmvlies. Olijfolie tegen keelpijn

Lees de rest van dit bericht →

6 Kurkuma capsules per dag ? Waarom is dat eigenlijk ?

Standaard

De één adviseert één capsule kurkuma per dag, de ander vier en soms kom je zelfs op zes capsules uit. En dan zie je op sommige potjes ook nog indrukwekkende hoeveelheden als 5.000 of zelfs 10.000 mg staan. Maar wat betekenen al die getallen eigenlijk? Zit er werkelijk zoveel kurkuma of curcumine in een capsule? En heb je zes capsules nodig als een ander product er maar één of twee adviseert? Om dat te begrijpen, moet je niet alleen naar het aantal capsules of milligrammen kijken, maar vooral naar wat er precies in die capsule zit, hoe geconcentreerd het is en wat die milligrammen werkelijk voorstellen.

Hoeveel capsules per dag ? Zes ?

Zes capsules kurkuma per dag ? Laatst zat ik voor de aardigheid eens rond te neuzen bij andere webshops die kurkuma en curcumine verkopen. Niet om naar de prijzen te kijken, maar naar iets anders: hoeveel capsules adviseert men eigenlijk per dag? Nou, dat verschilt nogal. Bij de één is één capsule voldoende, terwijl een ander 2 × 2 of zelfs 3 × 2 capsules per dag adviseert. Toen dacht ik: waarom eigenlijk zoveel? Is dat werkelijk nodig?

Meer is niet altijd beter

Lees de rest van dit bericht →

Een prima gezichtsmasker voor nog geen Euro

Standaard

Een zacht en fris gezichtsmasker hoeft helemaal niet duur te zijn. Sterker nog: waarschijnlijk staan twee van de ingrediënten al gewoon in je keuken. Met een beetje yoghurt en honing maak je in een paar minuten een eenvoudig masker dat heerlijk zacht aanvoelt op de huid. Lees hoe je het zelf maakt

Soms sta ik bij de drogist werkelijk verbaasd te kijken naar de prijzen van gezichtsmaskers. Een klein zakje of potje van € 5, € 8 of zelfs € 10 is tegenwoordig helemaal niet vreemd. Terwijl ik dan denk: waarom zo ingewikkeld? Voor een eenvoudig verzorgend gezichtsmasker kun je ook gewoon even naar de koelkast lopen.

Lees de rest van dit bericht →

Waarom ben ik zo moe ? Ayurveda tips tegen vermoeidheid

Standaard

Waarom ben ik zo moe ? Ayurvedische tips tegen vermoeidheid : Je hebt eigenlijk niets bijzonders gedaan en toch voelt het alsof iemand de stekker eruit heeft getrokken. Je staat moe op, sleept jezelf door de middag of hebt na het eten maar één wens: even op de bank. Een extra kop koffie helpt misschien eventjes, maar waar komt die vermoeidheid eigenlijk vandaan? Ayurveda stelt bij vermoeidheid een interessante vraag. Niet alleen: hoeveel energie heb je?

Maar vooral: hoe goed maakt jouw lichaam energie vrij uit wat je eet, hoe goed herstel je en hoeveel energie verbruik je gedurende de dag? Daarbij komt al snel een belangrijk Ayurvedisch begrip om de hoek kijken: agni, het verteringsvuur. En nee, daarmee wordt natuurlijk geen echt vuurtje in je buik bedoeld. Agni is de Ayurvedische manier om het vermogen van het lichaam te beschrijven om voeding goed te verteren en te verwerken. Misschien is het daarom interessant om bij vermoeidheid eens niet onmiddellijk naar koffie of iets zoets te grijpen, maar eerst een heel andere vraag te stellen: Hoe gaat het eigenlijk met mijn spijsvertering

waarom zo moe

Volgens Ayurveda is een goed functionerende agni belangrijk voor onze vitaliteit. Wanneer de spijsvertering uit balans is, kun je dat volgens deze leer bijvoorbeeld merken aan een zwaar of opgeblazen gevoel na het eten, weinig eetlust, wisselende ontlasting of een loom gevoel na de maaltijd. Waarom ben ik zo moe ? Ayurvedische tips tegen vermoeidheid


Daarbij gebruikt Ayurveda nog een tweede begrip: ama. Daarmee worden binnen de traditionele leer stoffen bedoeld die ontstaan wanneer voeding niet volledig wordt verwerkt. Ama is een Ayurvedisch concept en moet dus niet letterlijk worden vertaald als ‘gifstoffen’ of ‘afvalstoffen’ zoals je op internet nogal eens leest.


Een zwaar en futloos gevoel wordt binnen Ayurveda vaak in verband gebracht met een combinatie van een minder krachtige agni en de vorming van ama. De eerste stap is daarom verrassend eenvoudig: maak het je spijsvertering niet moeilijker dan nodig is.

Lees de rest van dit bericht →

Waarom heb ik ineens zo’n zin in iets zoets ? (Ayurveda over zoet)

Standaard
Zo'n zin in iets zoets ayurveda

Waarom heb ik ineens zo’n zin in iets zoets? Ken je dat? Je hebt eigenlijk helemaal geen honger. Je hebt gewoon gegeten, je maag is tevreden en tóch komt ineens dat gevoel: ik móét iets zoets hebben. Een koekje. Een stuk chocolade. Of iets anders lekkers uit de kast. En als die behoefte eenmaal in je hoofd zit, kan ze behoorlijk hardnekkig zijn.
Maar waar komt zo’n plotselinge behoefte aan zoet eigenlijk vandaan? Heeft je lichaam werkelijk suiker nodig? Is het vermoeidheid, stress, gewoonte of misschien iets heel anders?
De Ayurveda kijkt daar op een verrassend andere manier naar. Want volgens deze eeuwenoude gezondheidsleer is zoet helemaal niet verkeerd. De zoete smaak – madhura rasa – behoort zelfs tot de zes belangrijke smaken en heeft een voedende en verzachtende plaats binnen de Ayurvedische voeding.


Interessant wordt het pas wanneer je lichaam steeds opnieuw om zoet begint te vragen. Want misschien vraagt je lichaam op zo’n moment helemaal niet om chocolade of koek. Misschien probeert het je iets anders te vertellen. Voordat je de koektrommel opentrekt, gaan we daarom eerst eens kijken waar die enorme zin in iets zoets vandaan kan komen. Zin in iets zoets en ayurveda

Zo'n zin in iets zoets ayurveda

Dat vond ik zelf eigenlijk een van de aardigste dingen om te ontdekken. In de Ayurveda heet de zoete smaak madhura rasa. En daarmee wordt beslist niet alleen suiker bedoeld. Ook van nature zoete voedingsmiddelen, zoals granen, melk, bepaalde vruchten, pompoen, wortelgroenten, zoete aardappel, noten en zaden, worden tot deze smaak gerekend.


Madhura wordt binnen de Ayurveda traditioneel gezien als voedend, opbouwend, verzachtend en rustgevend. De zoete smaak heeft dus wel degelijk een functie. Maar daar zit meteen een interessante aanwijzing.


Want juist wanneer je moe bent, veel hebt gewerkt, slecht hebt geslapen of voortdurend onder spanning staat, kun je behoefte krijgen aan iets wat je snel een prettig en voldaan gevoel geeft. Alleen staat er tegenwoordig meestal geen kom warme havermout naast ons bureau. Er ligt wél een pak koekjes in de kast.

Lees de rest van dit bericht →

De gebarsten waterkruik, een klein verhaal met een grote wijsheid

Standaard

De gebarsten waterkruik is een verhaal over mogelijkheden. Eigenlijk ben ik een echt boekenmens. Ik lees véél en graag. En af en toe kom je tijdens het lezen zo’n klein pareltje van wijsheid tegen. Een verhaal dat blijft hangen en waar je later zomaar weer aan moet denken. Die pareltjes verzamel ik in mijn sketchboekje. Ik schrijf ze op en maak er mijn eigen tekening bij. Dit verhaal over de gebarsten waterkruik is er zo één. Veel leesplezier met dit kleine, maar o zo wijze verhaaltje.

Er was eens een oudere vrouw die iedere dag water ging halen bij de beek. Over haar schouder droeg ze een stok, met aan ieder uiteinde een grote aardewerken kruik. De ene kruik was perfect. Iedere dag kwam hij keurig helemaal gevuld met water bij het huis aan.

Maar in de andere kruik zat een barst.

Tijdens de lange wandeling van de beek naar huis lekte er steeds een beetje water uit. Tegen de tijd dat de vrouw thuiskwam, was de gebarsten kruik nog maar halfvol.

Dag in, dag uit gebeurde hetzelfde. Twee jaar lang.

De perfecte kruik was trots. Hij deed immers precies waarvoor hij gemaakt was. Maar de gebarsten kruik schaamde zich.

Op een dag, bij de beek, hield hij het niet langer uit. “Ik schaam me,” zei hij tegen de oude vrouw. “Door die barst in mijn zij verlies ik onderweg steeds water. Ik kan maar de helft doen van wat ik eigenlijk zou moeten doen.”

De vrouw glimlachte. “Is het je weleens opgevallen dat er aan jouw kant van het pad allemaal bloemen groeien? En aan de andere kant bijna niet?”

De kruik had daar eigenlijk nooit zo over nagedacht.

“Ik heb altijd geweten van jouw barst,” zei de vrouw. “Daarom heb ik lang geleden bloemzaadjes gezaaid aan jouw kant van het pad. Iedere dag, wanneer we naar huis lopen, geef jij die bloemen water.”

“Al die tijd heb ik de bloemen kunnen plukken en ermee mijn tafel kunnen versieren.”

En toen zei ze: “Als jij niet precies was geweest zoals je bent, hadden die bloemen daar nooit gestaan.”

Lees de rest van dit bericht →

Kurkuma, het Gouden Kruid uit de ayurveda

Standaard

Kurkuma, het Gouden Kruid uit de ayurveda. Waarom kreeg juist deze doodgewone wortel in India de bijnaam ‘het gouden kruid’? Kurkuma werd daar al gebruikt lang voordat iemand ooit van curcumine, antioxidanten of wetenschappelijk onderzoek had gehoord. Inmiddels weten we veel meer over wat er in die felgele wortel zit. Maar misschien is het oude verhaal achter kurkuma minstens zo interessant als de moderne wetenschap.

Kurkuma ken je waarschijnlijk wel. Het is dat prachtige goudgele poeder dat een curry zijn warme kleur geeft en waarvan één klein vlekje op je witte blouse je nog dagenlang aan de maaltijd kan herinneren. Maar kurkuma is veel meer dan een kleurstof in de keuken.

De plant heet officieel Curcuma longa en behoort tot dezelfde plantenfamilie als gember. Onder de grond groeit een wortelstok die er van buiten eigenlijk vrij onopvallend uitziet. Snijd je hem open, dan verschijnt die spectaculaire geel-oranje kleur. En juist die wortelstok wordt in India al heel lang gebruikt. In de keuken, tijdens traditionele gebruiken én binnen de Ayurveda.

Binnen de Ayurveda heeft kurkuma een bijzondere plaats. Daar heet het kruid onder andere Haridra en wordt het traditioneel op allerlei manieren toegepast. Het interessante is dat men duizenden jaren geleden natuurlijk nog helemaal niet wist welke afzonderlijke plantenstoffen er in zo’n wortel zaten. Er waren geen laboratoria, microscopen of moderne analysemethoden.

Men keek vooral naar de eigenschappen van een plant en naar wat men door jarenlang gebruik waarnam. Pas veel later zijn wetenschappers de kurkumawortel uit elkaar gaan pluizen.

En toen werd het pas écht interessant.

Kurkuma bevat namelijk niet één werkzame stof. In de wortel komen verschillende natuurlijke plantenstoffen voor, waaronder etherische oliën en een groep gele kleurstoffen die we curcuminoïden noemen.

De bekendste daarvan is curcumine.

Curcumine is de stof waarnaar inmiddels bijzonder veel wetenschappelijk onderzoek is gedaan. Onderzoekers bestuderen onder andere de antioxidatieve eigenschappen van curcumine en de invloed ervan op verschillende biologische processen die betrokken zijn bij ontstekingsreacties. Maar hier ontstaat vaak een misverstand.

KURKUMA EN CURCUMINE ZIJN NIET HETZELFDE !

Kurkuma is de hele gemalen wortel, met alle stoffen die daar van nature in voorkomen. Curcumine is één van de belangrijkste bestanddelen die uit die wortel kan worden gehaald en geconcentreerd. De curcuminoïden.

Een beetje zoals koffie cafeïne bevat, maar cafeïne is niet hetzelfde als koffie.

Lees de rest van dit bericht →

Stijf gevoel in je handen of voeten als je ’s morgens opstaat ?

Standaard

Stijf gevoel in handen of voeten ? Word je ’s morgens wakker met stijve handen of voeten die pas na wat bewegen weer soepeler worden? In de Ayurveda wordt zo’n zwaar en stram gevoel onder andere in verband gebracht met ama. En juist daarbij wordt traditioneel veel aandacht besteed aan warmte, beweging, een goede spijsvertering én een paar heel gewone kruiden uit de keuken.

Je wordt wakker, stapt uit bed… en je handen en voeten lijken nog niet wakker te zijn. Herken je dat? Dat stijve gevoel in je handen en/of voeten? Alsof je lichaam eerst nog even op gang moet komen? Je handen voelen stram, je voeten een beetje stijf. En pas nadat je wat hebt bewogen, wordt het langzaam beter. Binnen de Ayurveda bestaat daar een interessant begrip voor: het heet ama.

Ama is een begrip uit de eeuwenoude Ayurvedische gezondheidsleer. Het wordt traditioneel omschreven als iets wat ontstaat wanneer voeding niet goed wordt verteerd en verwerkt. Je zou het eenvoudig kunnen vergelijken met een kachel die niet goed brandt. Als het vuur krachtig brandt, blijft er weinig achter. Maar brandt het vuur slecht, dan krijg je rook en resten.

Zo kijkt de Ayurveda ook naar onze spijsvertering. Het spijsverteringsvuur wordt agni genoemd. Wanneer die vertering niet optimaal verloopt, zou volgens de Ayurveda ama kunnen ontstaan.

Ama is overigens geen stof die een arts in je bloed kan meten. Het is een traditioneel Ayurvedisch begrip waarmee een toestand van zwaarte, traagheid en onvolledige verwerking wordt beschreven. Volgens de Ayurveda kun je dat bijvoorbeeld merken aan een zwaar gevoel, een opgeblazen buik, weinig energie, een beslagen tong of een lichaam dat ’s morgens maar moeilijk op gang lijkt te komen.

Volgens de Ayurveda ontstaat ama in eerste instantie in het spijsverteringsgebied, maar zou het daar niet noodzakelijk blijven. De traditionele leer beschrijft dat ama zich door het lichaam kan verspreiden en zich gemakkelijker kan ophopen op plaatsen die al wat zwakker of trager zijn.

Bijvoorbeeld:

Lees de rest van dit bericht →

Aloë vera en kurkuma, een gouden duo uit de Ayurveda

Standaard

Aloë vera kennen de meeste mensen als een verkoelende gel voor de huid na een zonnige dag. Maar wist je dat deze bijzondere plant in de Ayurveda al duizenden jaren ook van binnenuit wordt gebruikt? In combinatie met kurkuma ontstaat een klassieke combinatie die al generaties lang wordt gewaardeerd. In dit artikel lees je waarom deze twee planten zo goed bij elkaar passen en hoe je ze eenvoudig zelf kunt gebruiken. Hier vind je een leuk en toepasbaar artikel over Aloë Vera en kurkuma

Sommige planten lijken werkelijk voor elkaar gemaakt. Aloë vera en kurkuma zijn daar een prachtig voorbeeld van. Hoewel ze heel verschillend zijn, worden ze in de Ayurveda al duizenden jaren samen gewaardeerd. Beide planten hebben een vaste plaats binnen de traditionele Indiase voedings- en gezondheidsleer en worden al generaties lang gebruikt als onderdeel van een gezonde leefwijze.

Kurkuma is de diepgele wortel die veel mensen kennen uit curry’s en andere oosterse gerechten. De plant dankt zijn bijzondere kleur aan de natuurlijke curcuminoïden, maar bevat daarnaast nog honderden andere plantenstoffen, zoals etherische oliën, polysachariden en antioxidanten. Juist die rijke samenstelling maakt kurkuma al jarenlang onderwerp van wetenschappelijk onderzoek.

Aloë vera heeft een heel ander karakter. De dikke, sappige bladeren bevatten een heldere gel die vooral bekend is vanwege haar verkoelende en verzorgende eigenschappen.

Veel mensen gebruiken aloë vera op de huid na een zonnige dag, maar binnen de Ayurveda wordt de plant al eeuwenlang ook van binnenuit toegepast. Daar staat aloë vera bekend als een zachte plant die goed past binnen een evenwichtige voeding.

Juist doordat de eigenschappen van beide planten zo verschillend zijn, vullen ze elkaar volgens de Ayurveda bijzonder mooi aan. Waar kurkuma van nature een warm en kruidig karakter heeft, wordt aloë vera juist gezien als zacht en verkoelend. Samen vormen ze een klassieke combinatie die al duizenden jaren een vertrouwde plaats inneemt binnen de Ayurvedische traditie.

Lees de rest van dit bericht →