Ciao Tutti,…. Zeg ik, om maar eens met de deur in huis te vallen. Ik hou van de Italiaanse keuken en van Italiaans eten. Het is niet lang geleden dat we in Italië zijn geweest. We houden van Italie. Gelukkig hebben we een Italiaanse schoonzoon, die weet alles van Italiaans koken. Die vraag ik dus de oren van het hoofd, want hij is kok. Hoeveel geluk kan iemand, die van Italiaans koken houdt, in het leven hebben. Hier vindt u een leuk artikel over Italië, en waarom ze daar pizza eten.
“..L’Italia e un paese senza gli Italiani..”
Waarom eten ze in Italië pizza ?
“..L’Italia e un paese senza gli Italiani..“ zegt de eigenaar van ons vaak bezochte Italiaanse restaurant vaak, als we een praatje maken. En daarmee bedoelt hij dat Italie een land zonder “echte” Italianen is. Ongeveer 100 jaren geleden werden de verschillende stads-staatjes tot één koninkrijk samengevoegd. De stads-staten als Rome, Napels, Venetië en Florence hebben hun stempel op “de” Italiaanse keuken gezet. Toscane of Sardinië.
Regionale verschillen in de Italiaanse keuken
Toch zijn , zelfs vandaag de dag, de regionale verschillen nog erg sterk. En dat merk je ook sterk in hun keuken. In Nederland weet iedereen ook wel dat Limburgsche Vlaai een echt streek product was. In de Italiaanse taal is er het woord “campanilismo”, wat betekent dat iedere burger trots is op de kerktoren in zijn geboortestad, en die zo mooi vindt dat er voor hem niets mooiers bestaat. Deze instelling heeft zich zeer positief ontwikkeld voor de Italiaanse keuken. In veel families wordt er volgens oude tradities gekookt.