Dagelijks archief: 30 juni 2012

Hoe kook ik, als Nederlander, een lekker Italiaans gerecht ?

Standaard

Mediterraans eten is gezond, en goed voor ons algehele welbevinden. Italiaans eten is een manier om mediterraan te koken. Wij, als Nederlanders, kunnen dit eigenlijk niet zo goed. Dat laten aan de Italianen over. Met een paar simpele ingrediënten kunnen ze daar een zeer smakelijk gerecht te voorschijn toveren. Gisteren had ik een heleboel verse, rijpe tomaten gekocht en daarvan een grote pan verse tomatensaus gemaakt. Toen kreeg ik het idee om toch een poging te gaan doen om de basis te leggen voor een goed Italiaans gerecht. Een heleboel Italiaanse kookboeken, en een uitgebreide uitleg van onze Italiaanse schoonzoon (hij was kok) verder, doe ik een poging. Hier komt een informatief artikel over Italiaans eten en een Nederlandse manier van het koken van een Italiaans gerecht. 

Poezen en olijven

eten-in-italië

“Matera Basilicata” is de Europese culturele hoofdstad. Onvergelijkbaar indrukwekkend prachtig vond ik het ! En we hebben er heerlijk gegeten. 

Ik kan mij nog herinneren dat ik de eerste keer “PIZZA” heb gegeten.  Dat was toen erg exotisch, en het was bij vakantie vrienden in Duitsland. Eigenlijk kan ik me niet zo goed meer herinneren of het lekker was. Ik was niet zo’n  fan van tomaten, in die dagen. Nu wel.

En de eerste keer dat ik olijven heb gegeten. Ik vond het niet lekker.

Zo iets raars had ik nog nooit gegeten. Onze toenmalige kat wel, die was er helemaal opgewonden van. Zo iets lekkers kende hij niet. En smeerde  zich er helemaal mee in. Vooral zijn hoofd, zijn oren en wangen. En wreef toen van voren naar achter over de olijf heen. De hele vloerbedekking zat onder de groene olijven-smurrie. En de kat keek stomverbaasd dat zijn olijf al op was.  En kreeg dus een nieuwe.

De eerste Pizzeria’s in Groningen.

Tegen de tijd dat hier in  Groningen ook een ‘pizzeria’ kwam, waren we eigenlijk allemaal pizza-fan. De keren dat we in Italië op vakantie zijn geweest waren een feest. Eet feest. Stapels lire’s werden er door ons uitgegeven aan karafjes witte wijn en aan heel veel heerlijk en spannende Italiaanse gerechtjes. En grote coupes met heerlijk Italiaans pistache ijs.

Eigenlijk is toen mijn passie voor de Italiaanse keuken ontstaan. In Italië is koken en eten een zeer serieuze zaak. Dat doe je allebei met liefde en aandacht.  Zelfs de tomaten werden stuk-voor-stuk gekeurd op de markt, voordat ze in de saus gingen, is een van de dingen die ik heb gezien.

“BUTTO LA PASTA” roepen de Italiaanse huismoeders naar hun kinderen. Dat betekent dat de kids vast aan tafel moeten gaan zitten, omdat moeder nu de pasta in het water gooit. Dan komt het spannende lekkers weer dampend vers op de tafel. Lees de rest van dit bericht