Tagarchief: Italië en eten

Hoe kook ik, als Nederlander, een lekker Italiaans gerecht ?

Standaard

Mediterraans eten is gezond, en goed voor ons algehele welbevinden. Italiaans eten is een manier om mediterraan te koken. Wij, als Nederlanders, kunnen dit eigenlijk niet zo goed. Dat laten aan de Italianen over. Met een paar simpele ingrediënten kunnen ze daar een zeer smakelijk gerecht te voorschijn toveren. Gisteren had ik een heleboel verse, rijpe tomaten gekocht en daarvan een grote pan verse tomatensaus gemaakt. Toen kreeg ik het idee om toch een poging te gaan doen om de basis te leggen voor een goed Italiaans gerecht. Een heleboel Italiaanse kookboeken, en een uitgebreide uitleg van onze Italiaanse schoonzoon (hij was kok) verder, doe ik een poging. Hier komt een informatief artikel over Italiaans eten en een Nederlandse manier van het koken van een Italiaans gerecht. 

Poezen en olijven

eten-in-italië

“Matera Basilicata” is de Europese culturele hoofdstad. Onvergelijkbaar indrukwekkend prachtig vond ik het ! En we hebben er heerlijk gegeten. 

Ik kan mij nog herinneren dat ik de eerste keer “PIZZA” heb gegeten.  Dat was toen erg exotisch, en het was bij vakantie vrienden in Duitsland. Eigenlijk kan ik me niet zo goed meer herinneren of het lekker was. Ik was niet zo’n  fan van tomaten, in die dagen. Nu wel.

En de eerste keer dat ik olijven heb gegeten. Ik vond het niet lekker.

Zo iets raars had ik nog nooit gegeten. Onze toenmalige kat wel, die was er helemaal opgewonden van. Zo iets lekkers kende hij niet. En smeerde  zich er helemaal mee in. Vooral zijn hoofd, zijn oren en wangen. En wreef toen van voren naar achter over de olijf heen. De hele vloerbedekking zat onder de groene olijven-smurrie. En de kat keek stomverbaasd dat zijn olijf al op was.  En kreeg dus een nieuwe.

De eerste Pizzeria’s in Groningen.

Tegen de tijd dat hier in  Groningen ook een ‘pizzeria’ kwam, waren we eigenlijk allemaal pizza-fan. De keren dat we in Italië op vakantie zijn geweest waren een feest. Eet feest. Stapels lire’s werden er door ons uitgegeven aan karafjes witte wijn en aan heel veel heerlijk en spannende Italiaanse gerechtjes. En grote coupes met heerlijk Italiaans pistache ijs.

Eigenlijk is toen mijn passie voor de Italiaanse keuken ontstaan. In Italië is koken en eten een zeer serieuze zaak. Dat doe je allebei met liefde en aandacht.  Zelfs de tomaten werden stuk-voor-stuk gekeurd op de markt, voordat ze in de saus gingen, is een van de dingen die ik heb gezien.

“BUTTO LA PASTA” roepen de Italiaanse huismoeders naar hun kinderen. Dat betekent dat de kids vast aan tafel moeten gaan zitten, omdat moeder nu de pasta in het water gooit. Dan komt het spannende lekkers weer dampend vers op de tafel. Lees de rest van dit bericht →

Waarom eten ze in Italië pizza ?

Standaard

Ciao Tutti,…. Zeg ik, om maar eens met de deur in huis te vallen. Ik hou van de Italiaanse keuken. Het is niet lang geleden dat we in Italië zijn geweest. Het zuiden was een en het noorden worden door ons regelmatig eens een weekje bezocht. Vooral Napels en de Cinque Terre waren prachtig. Matera Basilicata. Het Comomeer en het Gardameer. Maar de Veneto is ook schitterend. Alles in Italië vinden we mooi. Matera Basilicata was een totale ontdekking, wat een oudheid bij elkaar. Waar ik verliefd op kan raken zijn de helder blauwe zee, de geuren en kleuren op de markt, de huizen in de zon. De bloemen en de planten gewoon op straat. De warmte op het grote plein van de stad en de terrassen vol mensen. De winkeltjes met spullen  en de wijnen.  Iedereen kwebbelt en is relaxed. We houden van Italie. Gelukkig hebben we een Italiaanse schoonzoon, die weet alles van Italiaans koken. Die vraag ik dus de oren van het hoofd, want hij is kok. Hoeveel geluk kan iemand, die van Italiaans koken houdt,  in het leven hebben. Hier vindt u een leuk artikel over Italië, en waarom ze daar pizza eten. 

“..L’Italia e un paese senza gli Italiani..”

waarom-eten-ze-in-italië-pizza

Waarom eten ze in Italië pizza ?

“..L’Italia e un paese senza gli Italiani..“ zegt de eigenaar van ons vaak bezochte Italiaanse restaurant vaak, als we een praatje maken. En daarmee bedoelt hij dat Italie een land zonder “echte” Italianen is. Ongeveer 100 jaren geleden werden de verschillende stads-staatjes tot één koninkrijk samengevoegd. De stads-staten als Rome, Napels, Venetië en Florence hebben hun stempel op “de” Italiaanse keuken gezet.  Toscane of Sardinië.

Regionale verschillen in de Italiaanse keuken. 

Toch zijn , zelfs vandaag de dag, de regionale verschillen nog erg sterk. En dat merk je ook sterk in hun keuken. In Nederland weet iedereen ook wel dat Limburgsche Vlaai een echt streek product was. In de Italiaanse taal is er het woord  “campanilismo”, wat betekent dat iedere burger trots is op de kerktoren in zijn geboortestad, en die zo mooi vindt dat er voor hem niets mooiers bestaat. Deze instelling heeft zich zeer positief ontwikkeld voor de Italiaanse keuken. In veel families wordt er volgens oude tradities gekookt.

De inwoners van dezelfde regio zworen bij de hun geweldige grondsoort, en die van de buren was maar niks. En welke gerechten daarom het allerlekkerste zijn, daarover wordt in alle regionen heftig gediscussieërd. Zodoende heeft de culinaire sektor zijn veelvoud gekregen en ook behouden. Dit is niet in veel landen hetzelfde. Bijvoorbeeld de markten, ; Op Sicilië is  het bereiden van ( Siciliaanse aubergines) delicate groenten recepten een lust voor hart en bloedvaten. De benodigdheden ervoor zijn op het hele eiland rijkelijk te krijgen, en dit ook het hele jaar door!

De markt in Italië

markt-in-italië

“Op de markt in Italië” is een leuke ervaring.

Nergens in Italië zijn de markten zo kleurrijk, geurig en vol mensen als hier. Je kunt zoveel bezienswaardigheden bekeken hebben,als je niet op de markt geweest bent, dan heb je het land niet gezien! Monreale en Cefalu en Selenunte zijn erg mooi! Maar zonder de markten heb je het hart van de siciliaanse kultuur gemist.  Daar kan ik als een kind in een speelgoedwinkel of snoepjeswinkel genieten. Het is erg jammer dat ik niet goed Italiaans spreek.

In salades (SALADE MET VERSE KRUIDEN) maken de ingrediënten het recept af. Daarmee bedoel ik dat ik in de kast altijd een dure fles olijfolie heb staan. Voor gewoon koken is dat niet nodig, maar voor de salades maakt het een groot verschil. Ook de kaas. Als je iets lekkers hebt gekookt, is het haast een doodzonde om daar de “parmezaanse kaas” uit de rode bus over te gooien. Daarmee verniel je de smaak. Kaas moet je ook niet met zo’n fijne rasp bewerken.Maar maak lekker grote grove krullen met een mini kaasschaaf of een madoline.

Ook de verse kruiden maken een recept van “lekker” naar “sprankelend”. Kijk, in gewone gekookte gerechten kun je best gedroogde kruiden doen. Maar in de salades gaan  alleen verse. Ooit heb ik bij een tuincentrum potplanten gekocht. Majoraan, thijm, oregano, rozemarijn en salie. Die heb ik in een hoekje van de tuin gewoon in de grond gepoot. En nu kan ik handenvol verse kruiden zo uit mijn tuin halen. Wat een weelde! En de bijen zijn blij met de bloemen ervan. Lees de rest van dit bericht →