Stamppot rauwe andijvie. Een klassieker vol jeugdherinneringen en gezonde bitterkracht. Sommige gerechten zijn zó eenvoudig dat ze juist daardoor z’n kracht behouden. Stamppot rauwe andijvie is er zo één. Geen culinaire hoogstandjes, geen moderne twist, gewoon pure, eerlijke Hollandse kost die verwarmt tot in je tenen. En wist je dat de bitterstoffen in andijvie ook je spijsvertering, galstroom en eetlust een duwtje geven? Een mooie combinatie van smaak en gezondheid, precies zoals de natuur het bedoeld heeft.

Stamppot rauwe andijvie

Je kunt sommige mensen ervoor wakker maken. Mij ook. Jammer dat andijvie langzaam een vergeten groente aan het worden is, want sommige recepten zijn juist het lekkerst als je er níks bijzonders mee doet. Vroeger groeide de andijvie op de kouden grond, en was eigenlijk méér bitter als nu. De bladeren waren ook harder. Deze andijvie vind je haast niet meer. Je kunt ook héél fijn gesneden andijvie “vers gesneden” kopen. Het voordeel is dat er niet zoveel zand tussen zit. Het nadeel is dat er minder van de gezonde stoffen in zitten. Je kunt dus kiezen.

Omdat het blad niet meer zo hard is, kun je de andijvie nu vers kopen en gewoon ragfijn snijden, door de stamppot, en smullen maar!

Als kind vond ik gekookte andijvie afschuwelijk. Spinazie ging nog wel, maar andijvie? Nee, dat was regelrecht grúwel-eten. Totdat mijn moeder stamppot rauwe andijvie maakte, of stimp-stamp, zoals wij zeiden. Dan was het, vanuit school,  rennen naar huis, want wie het eerst aan tafel zat, kreeg het grootste bord vol. Gelukkig was ik de oudste. Mijn zusjes lustten nog niet zoveel. De azijn en mosterd stonden klaar, en de geur vulde het hele huis. Even stil aan tafel… en dan: smullen tot je geen pap meer kon zeggen.