Categorie archief: Koken en recepten

De Geneeskrachtige Kruiden serie (Rozemarijn)

Standaard

De Geneeskrachtige Kruidenserie foto

De Geneeskrachtige Kruiden. Rozemarijn, als ze in de winkel liggen kan ik het niet nalaten om een pakje mee te nemen. En als ik er langs loop, moet ik even aan de blaadjes komen en ruiken. Wist je dat rozemarijn ooit eens een symbool voor liefde, trouw en standvastigheid was ? Rozemarijn is populair. Het is veelzijdig, brengt een heerlijke geur mee. De kleur is mooi. En in de keuken is het een verfijnd lekker kruid. Rozemarijn doet me direct aan Frankrijk denken. Aan de Provence. Haar Latijnse naam is “Rosmarinus Officinalis”.  De blaadjes lijken een beetje op dennennaalden en hebben een wat plakkerig harsachtig aroma. De geur van rozemarijn is heerlijk. Hier vindt je een artikel over het 3e kruid uit De Geneeskrachtige Kruiden serie : Rozemarijn.

Wat is Rozemarijn ?

Rozemarijn is van oorsprong een struikachtige en houtachtige plant. Haar blaadjes voelen een beetje dennennaald-

rozemarijn-plant

Rozemarijn, ‘dauw van de zee’. Wat een mooie naam.

achtig aan. Ze wordt ongeveer een meter hoog. Ze groeit al vele duizenden jaren in de buurt van de Middellandse zee. Een typische Middellandse zeegebied plant.

Ze groeit op de droge hellingen. En zo komt rozemarijn ook aan haar naam. Het heeft niets met ‘rozen’ te maken, maar met de zee. “Ros” betekent “dauw”. En “Marinus” betekent “uit de zee”.

Dus de oorspronkelijke naam is ‘dauw van de zee’. Ik vind het een geslaagde naam. Als je ’s morgens een takje bloeiende rozemarijn bekijkt, waar de dauwdruppels nog aan de bloemetjes hangen. Feeëriek mooi ! Doe maar eens.

Als inhoudsstoffen heeft de rozemarijn : etherische olie, flavonoïden, een beetje saponine, looistoffen, fenolzuren, organische zuren, rosmaricine, en hars.

Neem eens een bloeiend rozemarijntakje, en bekijk haar eens rustig en met belangstelling. Haar bloemetjes zijn een klein wonder. Eigenlijk bloeit de rozemarijn ’s winters, zodat de hete zon haar bloemetjes niet uitdroogt. In Nederland bloeit de rozemarijn in het voorjaar en in het najaar. Ze bloeit in April, Mei en Juni.

Eigenlijk zijn er heel veel verschillende soorten rozemarijn. Rozemarijn houdt van zon.

Weetjes over rozemarijn in de keuken

Lees de rest van dit bericht

Alles over Palmkool of Cavolo Nero (met 5 heerlijke recepten)

Standaard

Boerenkool kent iedereen wel. Maar de boerenkool heeft ook een heel chique zusje, ze heet Palmkool of Cavolo Nero. Dit betekent ‘zwarte kool’. En ze komt uit Italië. Het is eigenlijk een wintergroente, maar als je er écht zomerse gerechten mee wilt maken ? Geen probleem, mogelijkheden genoeg. Palmkool heeft veel gezonde voedingsstoffen. Alleen is het soms wat moeilijk te vinden, de meeste natuurvoedingswinkels of marktkramen hebben deze kool wel te koop. Hier vindt je een leuk informatief artikel over Palmkool, oftewel Cavolo Nero

Wat is Palmkool of Cavolo Nero ? Waar koop je dat ?

cavolo nero foto1

Cavolo Nero bladeren, met de eerste nachtvorst erover

Soms vindt je deze groente bij AH of de JUMBO. Maar de meeste kans heb je bij een natuurvoedingswinkel.

Toen we de vorige week op de markt liepen, naar onze vaste Biologische kraam, lag er een hele bak met Cavolo Nero. Kopen !! Daar verzin ik wel een paar lekkere recepten mee. We hebben direct een pond gekocht, dat was een flink zak vol.

 

Ik vind het altijd spannend om iets bijzonders in huis te hebben. Gelukkig is het ’s nachts nog flink koud, dus kan de cavolo nero buiten, in de afgesloten emmer,  liggen. Als de koolbladeren een beetje bevriezen, dan wordt het alleen maar lekkerder.

Soms vindt je deze groente bij AH of de JUMBO. Maar de meeste kans heb je bij een natuurvoedingswinkel. Koop gerust een paar bladen, ze zijn erg gezond en je kunt er spannende gerechten mee maken.

Waar komt de Palmkool eigenlijk vandaan ? 

Cabbage white caterpillars feeding on the leaf of cavalo nero plant

Rupsen zijn ook gek op Cavolo Nero, alleen je ziet ze sneller.

Uit Italië. Om precies te zijn uit Toscane. Uit het Middellandse zee gebied. Het is een prachtige plant, en lijkt een beetje op een kleine palmboom. Vandaar de naam. De koolbladeren groeien, net als bij een palmboom, een beetje van de stengel áf. De kleur is mooi héél donkergroen. Vandaar ook de naam ‘Cavolo Nero’ of zwarte kool. het is veel gladder dan de boerenkool. En daarom ook minder ‘zanderig’. Een nadeel van de verse boerenkool is het gekrulde blad. Daar zit vaak veel zand tussen. En rupsen lusten ook graag boerenkool, dus zitten er ook regelmatig tussen. Evenals slakken.

Met Cavolo Nero heb je dit zand niet, het blad is kleiner en gladder. Alhoewel slakken en rupsen ook gek zijn op Cavolo Nero, alles hebben ze péch. Je ziet ze sneller !

Waarom is Cavolo Nero gezond ?

Lees de rest van dit bericht

De Geneeskrachtige Kruiden serie (Salie)

Standaard

De Geneeskrachtige Kruidenserie foto

De Geneeskrachtige Kruiden. Salie is in iedere supermarkt te koop. Er is niet zoveel bekend over de culinaire geschiedenis van dit kruid. Wel staat er beschreven dat de oude Grieken salie éérder als een geneesmiddel zagen, en niet als een lekkere smaakmaker. Bij de oude Grieken was de salie het ‘kruid der onsterfelijkheid’. Vooral in de landen rond de Middellandse zee is salie een gewaardeerd kruid in de gerechten. Wist je dat er ongeveer 900 verschillende soorten salie zijn ? Maar ze zijn lang niet allemaal eetbaar. Hier vind je een leuk en informatief artikel over salie.

Wat is salie ?

salie-plant

Een salieplant, als ik een lieveheersbeestje zou zijn, dan,..

Salie behoort, net als tijm, munt en rozemarijn, tot de lipbloemenfamilie. Je kunt het blad en de bloemen in je gerechten verwerken. Ik kan me, als vegetariër, geen Mediterraans gerecht bedenken zonder een paar blaadjes salie. Salie groeit tot láát in het jaar door, en je kunt de blaadjes tot in hartje winter gebruiken.

Ik ben gék op salie. Als kind al vond ik de geur heerlijk. Als ik een ‘lieveheersbeestje’  zou zijn, zou ik elke dag een poos op een salieplant willen zitten. Lijkt me geweldig.

Salie is een groenblijvend struikje dat inheems was in het zuiden van Europa, en het mediterrane gebied. De officiële naam is “Salvia Officinalis”.

Het was pas in de Middeleeuwen dat er in de kloosters weer wat interesse voor salie kwam. Dit was omdat de monniken erover lazen in oude geschriften, die ze kopieerden. Er was nog geen boekdrukkunst, dus alles werd met de hand geschreven en gekopieerd. Men ging salie kweken in de kloostertuinen.

En dit was niet om in de keuken te gebruiken, maar omdat men geloofde dat salie ‘de eeuwige jeugd’ zou geven. Salie werd voornamelijk aan wijn toegevoegd om de zure smaak te maskeren. In de oude Nederlandse taal was ‘Jan Salie’ een uitdrukking voor iemand die nogal sloom was.

Wie was Jan Salie ?

De naam van Jan Salie is gebaseerd op echte salie, een geneeskrachtig en rustgevend kruid. Zo zeer rustgevend dat Potgieter in zijn boek “Jan, Jannetje en hun jongste kind” (1841) Jan Salie laat optreden, die, voor hij naar bed gaat, saliemelk drinkt. In plaats van een glas bier. Jan Salie wist niets tot stand te brengen. En had totaal geen ondernemersgeest. Hij kon niets, wou niets en deed ook niets. Gewoon een slapjanus die tot niets kwam. Zijn naam was Jan Salie en de naam is ontleend aan de flauwig zoete smaak van saliemelk.

Weetjes over salie in de keuken

Lees de rest van dit bericht

Alles over mosterd (met 15 héérlijke recepten met mosterd)

Standaard

Mosterd. Een bijzondere specerij. In iedere huishouding is er wel een potje te vinden. Mosterd maakt het eten beter verteerbaar en heeft veel goede eigenschappen voor onze gezondheid. En met mosterd kun je de heerlijkste dingen maken, van verschillende sausen en/of gerechten. En het zelf maken van mosterd is een leuke bezigheid. Daar zijn zo ontelbaar veel variaties mee mogelijk, dat je er een boek over kunt schrijven. Maar waar komt mosterd eigenlijk vandaan ? Hoe keek men in oude oude historie tegen mosterd aan ? Hier vindt je een leuk artikel over het koken mét en maken ván mosterd in al haar variaties. Weetjes over mosterd, met 15 heerlijke recepten voor mosterdsauzen. 

Een artikel over mosterd ?

Mosterd

Mosterd, in ieder huishouden is wel een potje vól te vinden 

Gisteren zat ik achter mijn computer te denken. Wat zou een leuk en interessant onderwerp zijn om eens een artikel over te schrijven ? Na een lange poos naar buiten staren wist ik het nog steeds niet.

Dan maar weer een ronde door mijn ontelbare ‘plakboeken’ met recepten. Toen viel mijn oog op één klein papiertje. Met een recept van “Wilbrink”, van een paar jaren geleden.  Hij schreef dat ieder lekker recept altijd begint met wat olie EN een klein schepje mosterd in je pan.

Sindsdien heb ik zijn tip opgevolgd en hij heeft gelijk ! Je gerecht krijgt een frisse diepte. Altijd lekker, en bij mij altijd het vaste begin van ieder recept. Ook voor taarten, ovengerechten en spaghetti enzovoort. Nu weet ik wat ik ga schrijven, een artikel over mosterd ! Met héél veel zelfmaak recepten !

Al sinds oude tijden hebben mensen in de gaten, dat de gerechten die je eet, door een klein schepje mosterd beter verteren. Zeker de iets zwaardere gerechten, zoals vet vlees, varkensvlees en vette vis.

Maar ook voedsel als bonen, komkommers en tomaten leven óp met een schepje mosterd. De ene houdt ervan, een ander absoluut niet, zegt ze. Maar het vreemde is, als de mosterd één maal in het gerecht is verwerkt dan vindt men het erg lekker.

Heeft mosterd ook een geneeskrachtige werking ?

Mosterd planten horen bij de familie van de ‘kruisbloemigen’. Broccoli en bloemkool behoren ook tot deze plantenfamilie. Al lange tijd geleden ontdekte de mens dat mosterd als kruid geschikt was om medicijnen van te maken.

Mosterd

Mosterd zélf maken is écht Engels

Mosterdkorreltjes smaken op zichzelf niet scherp. Alleen als je erop kauwt, komt de pittige smaak los. Dat komt omdat er een stof in mosterd zit (Myrosin) die reageert op een beetje vloeistof. En dat geeft een scherpe smaak.

Al lang geleden in de geschiedenis werden de mosterdkorrels met azijn en water vermengd. En je had een mosterdpasta. Om het een scherpere smaak te geven, werden de mosterdkorrels éérst tot meel gemalen, en daarna pas met azijn en water vermengd.

Wist je dat mosterd misschien de redding van de westerse fastfood cultuur is ? De meeste voorverpakte, bewerkte producten en sauzen zijn het gezondste soort eten niet. Mosterd is hier een complete uitzondering op.

Mosterdzaad heeft al vele malen bewezen dat het wellicht de kanker stimulerende toevoegingen in slechte voeding kan compenseren. Ook is er bewezen dat mosterd de groei van bepaalde vormen van kanker zoals blaaskanker kan remmen. Mosterdzaad heeft dit te danken aan de aanwezigheid van de stof ‘Allyl Isothiocyanate’.

Naast de kankerwerende werking is mosterd ook zeer rijk aan allerlei voedingsstoffen. Volgens wetenschappelijk onderzoek kan het eten van mosterdzaden en mosterdbladeren of mosterd zélf een migraine aanval verlichten.

Mosterd in de oude geschiedenis

Lees de rest van dit bericht

De Geneeskrachtige Kruiden-serie (Tijm)

Standaard

De Geneeskrachtige Kruidenserie foto

De Geneeskrachtige Kruiden. Eigenlijk is tijm een erg oud kruid. In de 11e eeuw werd tijm over de Alpen naar Europa mee genomen. Je kunt het nu in iedere supermarkt kopen. Maar het lekkerste is je eigen gekweekte verse tijm. Het plukken van de kleine blaadjes is een geduldwerkje, maar daar zijn ook wel een paar leuke trucjes voor te verzinnen. Hier vind je weer een leuk artikel uit De Geneeskrachtige Kruiden serie.  Deel 2 : Tijm

Wat is tijm ?

Kruiden, Tijm, Tomaten, Keukenkruiden

Tijm en Tomaten,.. Mmmmm, is lekker !

Ik kan mij, als vegetariër, de groentekeuken niet voorstellen zónder tijm. De smaak is zo subtiel en vol en rijk. Er zijn zelfs oude geschriften over tijm.

..“Een klein blaadje tijm, tussen je vingers gewreven, het hoeft er maar ééntje te zijn, ruik ! Het ruikt naar een stille, warme wereld..”..

Als ik tijm ruik, hoor ik de bijen zoemen. En voel de warme zon. Het doet me denken aan Frankrijk, aan Italië. Tijm is verbonden met honing. In de oude wereld plaatste men tijm naast bijenkorven.

De bijen hielden óók van de geurige en kleurige gele bloemetjes, en zo zorgden de bijen voor de heerlijke tijm honing.

Tijm zijn kleine blaadjes van de tijm plant. Er zijn honderden verschillende soorten tijm, maar de citroentijm (ThymusCitriodorus) en de ’gewone’ tijm (Thymus Vulgaris) zijn de meeste gebruikte in de keuken.

Weetjes over tijm in de keuken

Lees de rest van dit bericht

De Geneeskrachtige Kruiden serie (Inleiding)

Standaard

De Geneeskrachtige Kruidenserie foto

In deze komende serie willen we een reeks heel gewone Nederlandse keuken kruiden gaan bespreken. Kruiden zijn bijzondere planten in de natuur. Kruiden zijn planten die ons leven kunnen verrijken. De meeste algemene kruiden hebben hun geheel eigen geneeskrachtige werking. We gaan een paar aspecten van deze keukenkruiden wat dieper belichten. Wat hun werking op ons lichaam is. Hoe je ze kunt kweken. Welke kruiden wél en niet bij elkaar passen. En in welk gerecht ze goed passen. Gewone kruiden die je overal kunt kopen en in het eten kunt gebruiken.  Keukenkruiden die je als flinke plant in je tuin kunt zetten. Of op het balkon of de vensterbank kunt laten groeien. We kunnen natuurlijk een enorm uitgebreid scala kiezen, maar we gaan ons in deze serie beperken tot gewone kruiden die overal verkrijgbaar zijn. Gewone kruiden voor in de keuken. Hier vind je een serie korte artikelen over algemene keukenkruiden. We beginnen met de inleiding (deel 1). Deze serie zal zich langzamerhand gaan uitbreiden. Elk kruid met één lekker recept erbij. Veel lees- en inspiratie plezier gewenst.

Kruiden door de geschiedenis

Zolang mensen hier op deze planeet leven, vertrouwen we al op kruiden. Duizenden jaren lang kenden we de smaak, de geneeskrachtige werking en we gebruikten kruiden om in contact met de Goden te komen. Wist u dat er zaden van kruiden zijn gevonden die 200.000 jaren oud zijn ? De allereerste mensen op aarde aten alléén kruiden die ook door dieren werden gegeten. Dan wisten ze zeker dat de kruiden niet dodelijk waren. Dieren zouden zoiets nooit eten.

Door alle eeuwen heen leidde mondelinge overlevering tot een enorme kennis over kruiden. Deze werd van generatie op generatie overgeleverd. In de oude ayurveda zijn er kruiden beschreven, waarvan de werking éérst duizenden jaren  lang mondeling werden overgeleverd. Tot de werking ervan werd opgeschreven.

Het alleroudste begin

kruiden-serie-wierook

Kruiden om het gebed te laten ‘opstijgen’ naar de Goden

In bijna ieder geloof of religie in de wereld was het idee dat de Goddelijke wereld verbonden was met de menselijke wereld. En kruiden waren ‘de brug’ tussen het aardse en het spirituele. De uitleg is dat mét deze (wie)rook het gebed opstijgt naar de Hemel of het hogere in de natuur.

Toen het menselijke denken zich verder ontwikkelde, ontwikkelden de eerste geloven en religies zich tot geneesstelsels voor lichaam én geest én ziel.

De meest opvallendste zijn daarbij de Indiase Ayurveda, de traditionele Chinese geneeskunde. Maar ook in Tibet, in Australië (de Aboriginals) en in Amerika (de Indianen) gebruikten de inheemse bewoners hun hechte relatie met de natuur om hun heen om uit te vinden hoe ze geneeskrachtige kruiden konden gebruiken bij hun rituelen in en hun geneeskunde. Een paar voorbeelden ?

  1. In Australië hebben de ervaringen van de Aboriginals met kruiden zoals eucalyptus en de “tea tree” boom ertoe geleid dat wij de goede werking ervan nu óók kennen
  2. De genezers bij de oude Indianen ‘luisterden’ naar hun planten. En hierdoor leerde wij de echinacea, de alsem en de jeneverbesstruik kennen.
  3. Maar in Afrika vinden we de meeste gevarieerde en oudste kruidentradities. Hier wordt (en werd duizenden jaren lang) tot in de meest afgelegen streken alle aspecten van de geneeskunde doordrongen van het gebruik van kruiden. Soms zijn dit zelfs de enige beschikbare medicijnen.

De oude Egyptenaren schreven en maakten, rond 1550 v. Chr.  de “Ebers Papyrus” . Een enorm geschrift met ca 850 verschillende kruidenrecepten en hun werking. Een holistische benadering van ziekte en gezondheid.  Tweehonderd jaren later inspireerde dit grote geschrift de Griekse genezer Asclepius om zijn eigen geneescentra op te zetten. Erg bijzonder is dat hij gebruik maakte van kruiden om geest, lichaam en ziel te zuiveren.

De Geneeskundige wetenschap

hippocrates-kruiden-serie

Hippocrates, de grondlegger van de geneeskunde

Eigenlijk was hiermee de éérste geneeskundige wetenschap geboren. Want deze Asclepius trok enorm veel volgelingen, en één daarvan was Hippocrates. Deze Hippocrates was de grondlegger van de medische wetenschap. Zijn gevleugelde uitspraak kennen we nóg steeds : ..” Laat uw voeding uw medicijn zijn, en uw medicijn uw voeding..”..

En daarmee nam hij afstand van de bestaande ideeën dat zwarte magie of boze geesten de veroorzaker van ziekten zouden kunnen zijn. Hij baseerde zijn praktijk op observaties.

Hij zei dat het lichaam als één geheel moet worden behandeld en zette kruidenmedicijnen, voedsel, frisse lucht, hygiëne en rust op één lijn bij zijn behandelingen van de zieke mens.

Eigenlijk legde Hippocrates hiermee de basis voor de Europese geneeskunde, die 1500 lange jaren méé zou gaan.

Met de komst van de Romeinen werd de geneeskunde een meer ‘mechanische’ van opvatting. Men zag de lichaamsdelen als aparte delen. Dit is nog steeds óók de opvatting van de Farmaceutische wetenschap. En hiermee raakte de kruidengeneeskunde uit de mode.

Kruidengeneeskunde versus Moderne geneeskunde Lees de rest van dit bericht

Zeebanaan, wat is het en hoe bereid je het ? (met 5 recepten en veel tips)

Standaard

Het bereiden en eten van zeewier vind ik nog steeds erg spannend om te doen.  Vroeger, als klein kind, was spelen op het strand wel leuk, echter van zeewier moesten we altijd afblijven. Achteraf blijkt dat er veel algensoorten zijn die als reinigers van het zeewater werken, en er niets verkeerd aan is. Dus het werkt als een soort waterzuiverings station. En zoals de landplanten hun voeding uit de bodem halen, halen zeeplanten, zeewieren en algen hun voeding uit het water. Op deze manier zuiveren ze het water, ons meest levensbelangrijke bron van leven. Zeewieren zijn spannend, en toen ik eens zee bananen in een delicatessen zaak vond werd het súperspannend. Hier vind je een leuk en informatief artikel over het eten van zee bananen. Met recepten en tips. 

Zoute zeegroenten kweken

zee-banaan

Verse zee banaan heet ook “karkalla” of “salty fingers”

Het kweken van zeewier brengt bijna geen enkele schade toe aan ons milieu. Er is geen kunstmest voor nodig en er hoeven geen gebieden voor worden ontgonnen. We hebben geen zware landbouw machines nodig en het is ook nog eens erg gezond. Mijn mening is dat zee groenten zonder meer het voedsel van de toekomst zijn. Het groeit snel en weelderig. Het is erg gezond omdat er veel eiwitten, jodium, mineralen en vitamines in zitten.

Moeten we minder groenten eten door de opwarming van de aarde ? Misschien kunnen daar wel zee groenten perfect voor in de plaats komen.

Zeewier wordt veel in de Japanse keuken gebruikt. Bijvoorbeeld in de sushi.  Maar ook Ierland en Zuid-Europa kennen hun gerechten met zeewier als groente. In Ierland is het zeewater zo schoon, dat er een bedrijf gevestigd is, waarbij de medewerkers de zee in gaan met grote emmers. En hun zeewieren vers uit de zee scheppen en direct verkopen. We hebben het, jaren geleden, eens gezien en geproefd. Het was heel erg bijzonder.

Ja, als wij vroeger met onze ouders, eens naar de Noordzee gingen, was dat een hele onderneming. Van Groningen naar Callantsoog. En nog wel met de auto over de Afsluitdijk. Het was spannend op het strand, en er waren veel bijzondere dingen te ontdekken als kind.

Bijvoorbeeld zeewier. Van die lange groene slierten met ietwat doorzichtig groene bolle vierkantjes ertussen. Het intrigeerde me als kind. Ze lagen zo maar op het strand. Dat je het zou kunnen eten, en dat het lekker en gezond is, kon je je toen niet eens indenken. We vonden het al spannend om het aan te pakken. Zeewier als groente eten ? Nou, dat leek ons niet lekker. Spinazie eten was al een hele onderneming, vonden wij als kind.

Lees de rest van dit bericht

Paddenstoelen curry met kokos en kurkuma (erg lekker simpel en snel recept)

Standaard

Soms ben je op zoek naar ‘niets’, en dan vind je iets bijzonders ! Hier vind je een zeer bijzonder recept. Een paddenstoelen curry is iets bijzonders, ook in India. Het is een curry die in een half uurtje helemaal klaar is. Om de smaak te beschrijven kom ik woorden tekort. Lees en geniet van deze bijzondere curry. Het zal één van je favoriete recepten worden. Indiase vegetarische recepten zijn misschien wel de smakelijkste van de hele wereld. De voedingswaarde is goed uitgebalanceerd en ze zijn gekruid met een zorgvuldig samengestelde specerijenmix die goed voor ons gezondheid zijn en heerlijk smaken. Hier vind je een leuk artikel over een origineel Indiase paddenstoelen curry. 

De Paddenstoelen curry

paddenstoelen-curry

Paddenstoelen curry met “Boter Naan brood”

Omdat we nergens meer heen kunnen, en alle winkels dicht zijn, gingen afgelopen  zaterdag naar de markt in Groningen. Een uitgebreide markt, met redelijk wat biologische kraampjes. Omdat ik paddenstoelen erg fascinerend vind, heb ik daar ca 7 verschillende soorten paddenstoelen gekocht. Niet dat dat voor deze curry nodig is, want ik wist nog niet wat ik met al die paddenstoelen ging doen.

Thuis aangekomen met zakken vol met paddenstoelen van de markt 

Thuis aangekomen heb ik al die zakken vol met paddenstoelen eerst eens leeg gemaakt en op het aanrecht gelegd. Wat een berg mooie paddenstoelen had ik gekocht. Mijn man vroeg me ..”..wat gaan we daar nu meer doen ?..”.. “Geen idee”, zei ik. “Maar ze zijn allemaal prachtig”!  Er lagen nu ; eikhaas, cantharellen, champignons, konings oesterzwammen, pied de mouton, gewone oesterzwammen en  kastanje champignons op verschillende hoopjes. Ze leken me allemaal zo lekker.

Nadat we de bloemen in verschillende vaasjes hadden gezet, en de rest van de boodschappen hadden opgeruimd keek ik nog eens naar al die paddenstoelen. Tja, het waren er wel wat véél.

En toen, wat heb je toen gedaan met al die paddenstoelen ?

Lees de rest van dit bericht

Alles over Griesmeel (met 10 héérlijke en bijzondere recepten)

Standaard

Wie kent het niet uit zijn/haar kindertijd ? Griesmeel. Er zijn vele verschillende meningen over griesmeel. In Nederland was het soms een trauma uit iemand’s kindertijd. Terwijl een ander het de lekkerste pudding vindt die men zich kon indenken. Ik ben eens in de wereld van de griesmeel gedoken. En kwam tot fascinerende verhalen en recepten.  In het Oosten van onze wereld wordt griesmeel soms als ‘voeding voor de Goden’ bestempeld. Maar wat is griesmeel eigenlijk ? Hoe wordt het gemaakt ? Wat kun je er voor recepten mee maken ? Waarom vinden kinderen het wel of niet lekker ? Hier vindt u een interessant artikel over Griesmeel. Met 10 bijzondere recepten.

Een artikel over griesmeel gaan schrijven ? Dat is toch ‘zonde van je werk en tijd’

Toen iemand mij vroeg : ,..Én ? Waar gaat je BLOG  aanstaande zondag over ?..”.. “Over griesmeel”, zei ik.

De reacties waren zonder meer ‘interessant’ te noemen. De ene persoon begon zich te schudden en maakte kots neigingen. Het gebruikte woord zal ik niet gaan herhalen. En een andere persoon zei dat ze dat niet lustte. Met van die vieze klontjes erin. En een derde riep direct ; ..Griesmeel ? Oh, gruwel. Vreselijk !  Ik heb er trauma’s aan over gehouden !..”..

Alleen één persoon riep “Griesmeel ? Héérlijk ! Met vers gemaakte bessensap. Mijn moeder maakte dat vaak. Zó lekker,..! In van die kleine puddingvormpjes…”..

griesmeel-pudding-met-rode-vruchtjes

Griesmeel pudding met rode bessen, dat ziet er toch héérlijk uit

En ik ? Ik was er gek op. Griesmeel met karamel en amandelen. Griesmeel met rode bessen. Nou, daar kon je me ’s nachts voor wakker maken. Als mijn moeder geen tijd had om het te maken, dan mocht ikzelf naar de winkel lopen, om een pakje griesmeel te halen. En kookte ikzelf de ‘griesmeel met gedroogde vruchtjes’. Heerlijk was het, héérlijk ! Die zachte zoetheid. Nog steeds kan ik het ruiken en proeven. Het had een lichte bitterheid.

Nou moet ik er wél bij vermelden dat ik de griesmeel alléén als pudding ken. En de reacties, op mijn voornemen om over griesmeel te gaan schrijven, waren niet positief.

Bijna iedereen begon met afkeer over de gruwel van griesmeel te vertellen. Het érgste waren de verhalen over de  ‘vieze klontjes’. Eigenlijk heb ik nog een paar minuten overwogen om een ander onderwerp te kiezen. Over ‘de snelkookpan’ bijvoorbeeld. Of zoiets. Maar, zoals u ziet, ben ik niet van onderwerp veranderd ! Een artikel over griesmeel schrijven was ‘zonde van je werk en tijd’. We zullen het zien.

Wat is Griesmeel eigenlijk ?

Als je het snel wilt uitleggen kun je van griesmeel zeggen dat het eigenlijk een bijproduct is. Als je namelijk van graankorrels meel (bloem) wilt maken, dan moet je het gaan malen. Een ‘gewone rijpe graankorrel’ bestaat uit 3 gedeelten :

  • De zemel
  • De kiem
  • Het meel lichaam

Een ‘zemel’ zal wel een taai stukje graankorrel zijn, want in het Gronings noemen ze iemand, die enorm kan zeuren ‘een zemel’. Of iemand die erg langzaam is, en nergens een eind aan kan breien.

..”..Gôh, Die-en-die ? Wat is dát een zémel !..”.. Ik heb dus als kind jarenlang gedacht dat ‘een zemel’ een vreselijke langzame zeurkous was. Maar het bleek een stukje van een graankorrel te zijn. Maar dit even tussendoor.

Lees de rest van dit bericht

Een gezond recept van broodbeleg uit 1886

Standaard

een-recept-uit-1886

Vaak hebben we het idee dat álles wat er nú in de winkel ligt en in zakjes, pakjes, plastic potjes, plastic flessen, glazen potten enzovoort is verpakt, niet gezond is. Dat klopt ten dele. De inhoud is soms flink geconserveerd. En het maakt, door deze conserverings middelen, de inhoud niet tot de gezondste keuze. Maar klopt dat wel ? Want de inhoud zélf is soms best wel gezond. Hier vindt u een leuk artikel over de ingrediënten van een salade en broodbeleg uit 1886. Wat at men in vervlogen tijden ? Smaakte dat eigenlijk wel ? En hoe gezond was dit voedsel ? Hoe maak ik mijn eigen boterhambeleg en salade ? Lees dit artikel, gezien vanuit een recept uit vervlogen tijden en verbaas u erover .

Broodbeleg uit 1886

boekje-voor-moeder-en-dochter-uit-1886

Een huishoud boekje, de 5e druk. Informatie uit 1886. 

Mijn oude Vadertje hield ontzettend veel van bijzonder én van lekker eten. Niet dat hij alleen maar vlees at, hij was nieuwsgierig naar alle nieuwe dingen die er zo in de winkel lagen. Er waren heel veel nieuwe dingen in die overgangs-tijd. Zo rond 1960/1970. Dingen die normaal niet ‘zomaar’ verkrijgbaar waren. Zoals Franse wijn, camembert, brie, slakken in blik, paddenstoelen, een russisch ei, huzarensalade en alles wat wij nú normaal vinden.

Mijn moeder was best nogal zuinig. Ze had nog een receptenboekje van mijn Oma in haar bezit. Daar heb ik véél uit gekookt, mijn moeder eigenlijk maar één ding. Broodbeleg en/of koude aardappel salade. Het was hetzelfde recept, alleen de mosterd was anders. Want het zat in de ene wél en in de andere niet verwerkt. En het was trouwens een lekker recept!

Trouwens, even tussendoor, ik heb dit boekje van mijn moeder nú in het bezit. Omdat ik graag kookte vond mijn moeder dat dit wel iets voor mij was. En gaf het weer aan mij. Haar oudste dochter. Ze hoopte dat ik daardoor een “Goede en Deugdelijke Huischvrouw” zou worden. Koken kan ik nog steeds als de beste, maar dat met die “Deugdelijke Huischvrouw” is nooit écht goed van de grond gekomen.

Maar het stokoude boekje heb ik nog in mijn bezit. De 1e druk was in ca 1886. Want wát is de wereld veranderd. Het is haast science-fiction om een foto met mijn smartphone van dat oude boekje te maken. Ik schrijf er wel eens een artikel over dat boekje, is leuk !

Toen maakte mijn moeder dus haar eigen huzarensalades en/of broodbeleg. Dat heeft ze ca 5 x gedaan. Ik vond het héérlijk !Totdat ik zin kreeg in die huzarensalade, gewoon op dinsdag. En het dan op woensdag mee naar school kon nemen. Op mijn broodje.  Daar begon mijn moeder niet aan,. En maakte ik de salade dus maar zelf.. Want tot zondag wachten ?  Dat duurde me te lang.

Als je met de kennis van nú de oude ingrediënten van vroeger beziet, dan was dat nog helemaal niet zo slecht. De smaak was verfijnd lekker, niks ouderwets aan. Ik heb het eens helemaal uit elkaar geplozen, en het met de kennis over voeding in de “tijd van nu” volledig geanalyseerd. Onderaan voeg ik het gehele recept bij.

Het oude recept bestaat uit :

4 gekookte aardappelen

  • Koude aardappelen ? Dat is toch helemaal niet gezond ?
koude-aardappelen-voor-broodbeleg-recept

Koude aardappelen hebben ‘resistent zetmeel’ in zich. Goed voor de darmbacteriën.

Jawel, want in koude gekookte aardappelen zit een stof die de beste vriendjes van je gezondheid zijn. Terwijl deze de naam hebben van precies het tegenovergestelde. Koolhydraten hebben een slechte reputatie, omdat zetmeel in gekookte aardappelen worden afgebroken en omgezet in suiker. Dit komt in je bloedbaan terecht, en zet zich vast als vet op je buik. Zo is het verhaal.

Maar dit klopt niet helemaal. Volgens de laatste onderzoeken. Want de koolhydraten in rauwe pasta en aardappelen bevatten iets wat een ‘resistent zetmeel’ genoemd wordt. Als je deze kookt, blijft er van dit ‘restistente zetmeel’ niets over.

Máár,… je kunt dit wél snel weer te voorschijn toveren. Kook de aardappelen en laat ze afkoelen. Nu is het zetmeel géén bloedsuiker bom meer. Maar het kan juist het bloedsuikergehalte stabiel houden en zo je darmbacteriën en immuunsysteem een op pepper geven. Want wist je dat voedingsvezels in groenten de goede bacteriën in je darmen voedt ? Vast wel. Nou, het ‘resistente zetmeel’ uit koude aardappelen en koude pasta doet hetzelfde. Je eigen darmbacteriën zetten dit ‘resistente zetmeel’ om in stoffen die het menselijke immuunsysteem en darmslijmvlies ten goede komen.

2 grote augurken

  • Augurken ? Dat komt toch uit een potje ?

Lees de rest van dit bericht